وریز وجوهات
* بازخوانی پیام‌های مرجع عالیقدر آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف - پیام معظم له به مناسبت واقعه دردناک تخریب حرم امامین عسکریین علیهماالسلام بسم الله الرحمن الرحیم ألا ما لهذه السماء لا تمور؟! و ما للجبال تری لا تسير؟!...
دوشنبه: 1397/07/30 - (الاثنين:12/صفر/1440)

شرفِ نَسَب

شرافتِ نَسَبِ امام حسن مجتبي و امام حسين‌(علیهما السلام) را احدي از اين امّت ندارد. آن پدر و آن مادر و آن جدّ بزرگواري كه ماية افتخار كاينات و علّت غايي خلقت ممكنّات است.[1]

فارسی

1. الله

«الله» اسم است از براى ذات مستجمع جميع صفات كماليه بدون لحاظ و تعيين صفتى از صفات.

ابن‌خالويه در اعراب ثلاثين سوره مى‌گويد:

فارسی

کتاب‌نامه

1. قرآن کریم.

2. نهج‌البلاغه، الامام علی بن ابی‌طالب(علیه السلام) ، الشریف‌الرضی، تحقیق و شرح محمد عبده، بیروت، دارالمعرفة، 1412ق.

3. الارشاد فی معرفة حجج‌الله علی العباد، مفید، محمد بن محمد (م. 413ق.)، تحقیق مؤسسة آل ‌البیت(علیهم السلام) لتحقیق التراث، بیروت، دارالمفید، 1414ق.

4. الاستذکار، ابن‌عبدالبر،‌ یوسف بن عبدالله قرطبی (م.463ق.)، تحقیق محمد سالم عطا، محمد علی معوض، بیروت، دارالکتب العلمیة، 2000م.

فارسی

بحث كلى پيرامون دعا:

(وَقالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ)؛[1]

«و خداى شما فرمود: مرا بخوانيد تا دعاى شما را مستجاب كنم و آنان كه از دعا و عبادت من اعراض و سركشى كنند، به‌زودى با خوارى و ذلّت وارد دوزخ شوند».

فارسی

نتيجه:

آنچه تا اينجا بيان شد، شمّه‌اى‌ از شئون و مقامات حجّت‌هاى الهى؛ يعنى ائمه معصومين(علیهم السلام) به‌طور فشرده و اشاره مى‌باشد.

فارسی

جمله سوم:

«اَللّهُمَّ عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ؛ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي».

چنان‌كه قبلا بيان شد، «حجّت» بر دليلى كه به‌وسيله آن، بر طرف مقابل احتجاج مى‌شود و سبب غلبه بر او مى‌گردد، اطلاق مى‌شود. چنان‌كه در تفسير آيه شريفه:

فارسی

جمله دوم:

«اَللّهُمَّ عَرِّفْنِي رَسُولَكَ؛ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي رَسُولَكَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَكَ».
فارسی

نتيجه:

از آنچه گفته شد، اين نتيجه به دست مى‌آيد كه درخواست و مسئلت معرفت از خدا در اين دعاى شريف يا طلب ثبات و استقامت و بقاى معرفت و عدم زيغ و انحراف از حقّ است كه:

(رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا)؛[1]

«پروردگارا بعد از آنكه ما را هدايت كردى، قلوب ما را به باطل منحرف نكن».

فارسی

شرح و تفسير:

معرفت خدا، شناختن خدا به هستى و صفات جلال و جمال اوست كه مقول به تشكيك است و مراتب و درجات متفاوت دارد و به‌حسب  مراتب آثار آن در اخلاق و كردار و رفتار شخص عارف نيز تفاوت دارد.

در حديث است از رسول خدا(ص)  كه فرمود:

فارسی

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - آیت الله العظمی صافی گلپایگانی