در کتاب شريف و گرانسنگ عيون اخبار الرضا عليه آلاف التحیة و الثناء، محدّث جليل و شیخ اعظم صدوق رضوان‌الله تعالي عليه از عبدالسّلام بن صالح هروي روايت مي‌کند که امام رضا علیه السلام فرمود: «رَحِمَ اللهُ عَبداً أحيی أمرَنا؛ فَقُلتُ لَه: وَ کَيفَ يُحيی...
سه شنبه: 17/تير/1399 (الثلاثاء: 16/ذو القعدة/1441)

اهتمام به تقریب مذاهب

راجع به تقريب بين مذاهب كه مرحوم آقا ميرزا محمدتقي قمي به منظور آشنا كردن علمای اهل تسنن و افراد منصف آن را با زحمات و تلاش بسيار و با توكل به خدا در مصر عنوان كرد و موفق شد، به‌حق، مرحوم آقا او را ترغيب و تشويق فراوان كردند.

 

او رابط بين آقا و علما و شيوخ الازهر بود. دو شيخ اكبر الازهر؛ یكی آنکه با علامه سيدشرف‌الدين طرف سؤال و جواب در «المراجعات» است و دیگری شيخ شلتوت در باطن وجود خود به آقا احترام عجيبي داشتند كه بعد از ارتحال آقا، آقاي قمي به خودم گفت كه نامه آقا را وقتي براي شيخ مي‌بردم برمي‌خاست، مي‌ايستاد، مي‌گرفت و مي‌بوسيد، و شيخ شلتوت هم به احترام برمي‌خاست.

خلاصه، نتيجه اين ارتباطات و مواضع آقا همان فتواي تاريخي شیخ شلتوت شد كه رسماً اعلام كرد:

يَجُوزُ التَّعَبُّدُ بِمَذْهَبِ الشِّيعَةِ‌ الإِمَاميَّةِ كَسَائِرِ الْمَذَاهِبِ.

و بعد هم، صريحاً فتوا داد كه سایر مذاهب مي‌توانند با ترك مذهب خود، مذهب شيعه اماميه را اختيار كنند.

متن احاديث ثقلين كه همواره آقايان استناد مي‌جستند و آن را به‌عنوان حجت بزرگ بر حجيت فقه شيعه و بلكه حصر حجيت به اين فقه مطرح مي‌كردند چاپ شد.

ناگفته‌ نماند كه اين حديث يا احاديث ثقلين و احاديث حوض حتي در حوزه‌هاي علميه كمتر مطرح مي‌شد و دلالت هر دو - كه بسيار جامع و فراگير است - چنان‌كه شايسته است مورد توجه نبود، و هر دو را آقا عنوان كرده و در مجالس خصوصي و در درس مكرر به آن اشاره نمودند كه استدلال به مثل اين دو بخش از احاديث و مفاد و مضمون جامع و مبسوط آنها تجديد شد، و باعث شد كه حقير نيز

 

رساله‌اي به نام «أمان الأمة من الضلال والاختلاف» نوشتم، و اين رساله مدتي در خدمت آقا و تحت نظر معظم‌له بود.[1]

 

[1]. این كتاب مكرر به طبع رسیده است.

نويسنده: