وریز وجوهات
بسمه تعالی با آرزوی قبولی طاعات و عبادات روزه‌داران گرامی؛‌ نظر مرجع عالیقدر حضرت آیت‌الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله العالی پیرامون میزان زکات فطره‌ و کفاره روزه بشرح ذیل است:   مؤمنان مبلغ معادل یک صاع  (3 کیلوگرم) گندم یا...
چهارشنبه: 30/خرد/1397 (الأربعاء: 6/شوال/1439)

10

پيغمبر(ص)  برحسب مأموريت الهى چه كَسی و چند نفر را به امامت منصوب فرمود؟

پاسخ: با علم به اينكه پيغمبر اكرم(ص)  وصى و خليفه و امام و ولىّ امر بعد از خود را معين فرموده است تا تحت رهبرى او، انقلاب و رسالت اسلام امتداد يابد، و باتوجّه‌به اينكه براى احدى دعواى تعيين و نصب الهى به خلافت غير از اميرالمؤمنين و ساير ائمّه عترت و اهل‌بيت رسالت(علیهم السلام)  نشده است، ثابت مى‌شود كه خليفه و جانشين و رهبر انقلاب اسلام و معلم اوّل و اول معلم و استاد يگانه اين مكتب بعد از حضرت رسول اعظم(ص) ، على(ع)  و پس از آن ساير ائمه(علیهم السلام)  مى‌باشند.

آيات كثيره قرآن مجيد كه بر ولايت و فضايل على(ع)  تفسير شده و احاديث و نصوص متواتر مثل حديث غدير، حديث ثقلين، حديث امان، احاديث سفينه و يوم‌الدار و صدها و بلكه هزارها حديث معتبر ديگر، بر

 

اين مطلب صراحت دارند، كه هركس بخواهد در حدودى بر كثرت اين احاديث و استحكام اركان نظام امامت ـ چنان‌كه شيعه معتقد است ـ مطّلع شود، مى‌تواند به كتاب‌هايى مثل دوره عبقات‌الانوار،  الغدير، دلائل‌الصدق، إحقاق‌الحقّ و بحارالانوار مراجعه نمايد.

و امّا اينكه چند نفر به امامت منصوب و معرفى شده‌اند، علاوه‌برآنكه در طى همان احاديث بسيارى كه در ارتباط با خلافت و امامت على(ع)  وارد است، اين موضوع، يعنى عدد ائمه(علیهم السلام)  مطرح و منصوص است، بالخصوص روايات بسيار از پيغمبر بر عدد آنها دلالت دارد كه براى اينكه كثرت احاديث از طريق اهل‌سنّت معلوم شود، كافى است بگوييم تنها در مسند احمد[1] سى و چهار حديث از جابر بن سمره و در صحيح مسلم[2] هشت حديث روايت شده است كه با كمال صراحت دلالت دارند بر اينكه عدد ائمه و خلفاى پيغمبر(علیهماالسلام)  دوازده نفر است.[3] بنابراين، شخص مؤمن به پيغمبر(علیهماالسلام)  نمى‌تواند عدد ائمه و خلفا را بيشتر يا كمتر از آن بگويد و اينجاست كه برادران اهل‌سنّت اگر منصفانه بينديشند، راهى جز قبول مذهب شيعه كه موافق اين احاديث است، و اين احاديث جز بر آن قابل انطباق نيست، نخواهند يافت.

 

 

[1]. احمد ‌بن ‌حنبل، مسند، ج5، ص85 ـ 108 (حديث جابر بن سمره).

[2]. مسلم نيشابوری، صحيح، ج6، ص3 ـ 4.

[3]. بعضى از علماى اهل‌سنّت پيرامون اين احاديث به‌خصوص كتاب نوشته‌اند، مثل محمّد معين سندی كه كتابی دارد به‌ نام: مواهب سيّدالبشر في حديث ‌الائمة الاثنی‌عشر.

نويسنده: