وریز وجوهات
  دبیر و اعضای محترم مجمع خیرین سلامت کشور با حضور در بیت مرجع عالیقدر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی دام ظله الوارف، با ایشان دیدار کردند. در ابتدای این دیدار، دکتر شهریاری دبیر کل مجمع، گزارشی از فعالیت‌ها و برنامه‌های این مجمع ارائه...
يكشنبه: 30/دى/1397 (الأحد: 13/جمادى الأول/1440)

تعليقه 4

فلاسفه بزرگ مشّائيان و اشراقيان؛ مانند ابن‌سينا در الشفاء، نظام امامت و رهبرى را طبق مذهب شيعه تأييد نموده[1] و مثل شيخ شهاب‌الدين سهروردى، خالى‌نماندن عالم را از وجود امام، چنان‌كه مضمون احاديث و موافق با استمرار فيض و قواعد عقلى ديگر است، به‌صراحت پذيرفته است.

از او در حكمت اشراق نقل شده كه مى‌گويد: «لا يَخْلُو الْعالَمُ عَنْهُ» يعنى عالم خالى از امام و خليفه نخواهد ماند. او آن كسى است كه ارباب مكاشفه و مشاهده، او را قطب مى گويند و رياست و زمامدارى و اختيار دين و دنيا با اوست، اگرچه در نهايت خمول و بركنارى از دخالت در امور باشد و اگر سياست بندگان به دست او باشد، روزگار نورانى خواهد بود و اگر زمان از مدبر و مديّر الهى

 

خالى بماند (يعنى دست تصرف و اداره او در امور باز نباشد) تاريكى‌ها غالب خواهد بود.[2]

و در جاى ديگرى از اين كتاب گفته است:

«بَلِ الْعالَمُ ما خَلَاَ قَطُّ عَنِ الْحِكْمَةِ وَعَنْ شَخْص قآئِم بِها وَهُوَ خَلِيفَةُ اللهِ فِي أَرْضِهِ وَهكَذا يَكُونُ ما دامَتِ السَّمواتُ وَالْأَرْضُ»؛[3]

«عالم هيچ‌وقت از حكمت و از وجود شخصى كه قيام به حكمت كند، خالى نيست و آن شخص خليفه خداوند در زمين است و اين وضع ادامه دارد تا آسمان‌ها و زمين برقرار است».

 

 

[1]. ابن‌سینا، الشفاء (الالهیات)، ج2، ص451 ـ 452.

[2]. سهروردی، مجموعه مصنفات، ج2، ص12.

[3]. سهروردی، مجموعه مصنفات، ج2، ص11.

نويسنده: