وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم قال الإمام الصادق عليه السلام: «مَن قَال فينا بَيتَ شعر بَني اللهُ له بَيتاً في الجنة» السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعُ للهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْحَسَنِ وَ...
پنجشنبه: 26/مهر/1397 (الخميس: 7/صفر/1440)

معناي واقعي سياست

اولاً: قيام براي تشكيل حكومت حق و عدالت اسلامي و تضمين حُسن جريان امور اجتماعي و عمومي و اجراي احكام و نظامات آسماني قرآن مجيد و اصلاحات حقيقي از شخصيتي مثل حسين(علیه السلام) ‏ عين سياست و به معنا و مفهوم صحيح و معقول و واقعي آن است. ميان اين سياست با سياستي كه از آن توطئه و نيرنگ و فتنه‌انگيزي و مقدّمه‌چيني براي مقاصد شخصي و به دست آوردن قدرت و تفوق، قصد مي‏شود، هيچ رابطه‏اي نيست. آن سياستي كه هدف آن تشكيل

 

حكومت اسلامي است، كوشش براي حفظ حقوق و تأمين آزادي انسان‌ها و حكومت خدا و احكام خدا بر مردم است. اما آن سياستي كه در عرف بعضي از مردم عصر ما معمول شده به معناي طلب حكومت و تفوّق بر جامعه و استثمار ديگران مي‌باشد؛ پرواضح است كه چنين سياستي مذموم است.

سياست امام­علي(علیه السلام) ، سياست بود و سياست معاويه هم سياست شمرده مي‏شد. هر دو جنگ مي‏كردند، و هر دو قشون و سپاه داشتند اما اين كجا و آن كجا؟ امام­علي(علیه السلام)  جنگ مي‏كرد:

لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللهِ هِيَ الْعُلْيا؛[1]

تا اينكه كلمه خدا برتري يابد.

جنگ مي‏كرد تا احكام خدا بر همه حاكم گردد و مساوات و عدالت اسلامي برقرار شود. اما معاويه جنگ مي‏كرد تا زمامدار و برگردن مردم سوار شود و بر مال و جان و ناموس جامعه مطابق ميل و هوسش حكمراني نمايد. البته اگر غرض از سياست، روش معاويه و عمرو عاص باشد، مذموم و نزديك­شدن به آن نزديك­شدن به آتش است، و اگر غرض از سياست، روش پيغمبر اكرم‏(ص)  و امام­علي(علیه السلام) ‏ باشد از عالي‌ترين صفات كمال بشري است.

 


[1]. اشاره به آیه 40 سوره توبه: )وَ كَلِمَةُ اللّٰهِ هِي الْعُلْيا(.

نويسنده: