وریز وجوهات
پیام ‌مرجع عالیقدر شیعه حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف به دوازدهمین اجلاس سالانه غدیر-مشهد مقدس، ۱۴۴۰ ه.ق بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله الذی هدانا لهذا و ما کنّا لنهتدی لولا أن هدانا الله  الحمد لله الذی جعلنا من...
يكشنبه: 3/شهر/1398 (الأحد: 23/ذو الحجة/1440)

منشأ سؤال

برخي از قلم‌به‌دستان ناصبي طرف‌دار بني‏اميّه، مخصوصاً معاويه و يزيد، قيام حسين‏(علیه السلام) ‏ را يك تندروي و انتحار سياسي و ترك حزم و دورانديشي و خوش‌گماني به مردم عراق شمرده و با الفاظي اعتراض‌آميز از نهضت حسين‏(علیه السلام) ‏ انتقاد و به‌جاي اينكه بني‌اميّه و مخصوصاً معاويه را كه موجب تفرقه و اختلاف مسلمين شد و بر خليفه بحقّ خروج كرد و پسرش يزيد را كه شايستگي نداشت، به رسم اكاسره و قياصره، وليعهد ساخت، نكوهش و توبيخ كنند به روش پاك و مقدس حسين(علیه السلام) ‏ و قيام او بر ضد يزيد، حمله كرده و در پايان مقال مي‏گويند:

حسين‏(علیه السلام) ‏ در موقعي با يزيد مخالفت كرد كه هنوز از او جور و ستمي ظاهر نشده بود.

 

در پاسخ بايد گفت: در محيط مسلمين و جهان اسلام خصوصاً با‌‌‌توجه‌‌به سوابق روشن سيد‌الشهدا(علیه السلام) ‏ و فضايل و مناقب او اخبار و احاديث متواتره‏اي كه در شأن و بلندي مقامش از پيغمبر اعظم‏(ص)  روايت شده، احتمال آنكه حسين(علیه السلام)  در اين قيام؛ قدمي به اشتباه برداشته باشد مردود و منتفي است و مصاب­بودن آن حضرت، يك فكر عمومي و نظر و رأي همگاني است.

موضوع: 
نويسنده: