وریز وجوهات
گرچه فداكاری بی‌مانند، استقامت، حق‌پرستی، توكل، قدرت اراده، چشم‌پوشی از مظاهر و جلوه‌های فريبنده دنيا و قطع علائق در واقعه جانسوز كربلا به‌قدری از وجود حسين‌(علیه‌السلام)  تجلّی كرده، و دل‌ها را مجذوب او نموده كه به عظمت‎های ديگر آن حضرت كمتر...
دوشنبه: 2/ارد/1398 (الاثنين: 16/شعبان/1440)

پيشواي فداكاري

در عصر ما عموم عقلا و طبقات فاضل دنيا، بر اين عقيده هستند كه بايد تا سرحدّ امكان با ظلم و ستم و استثمار ضعيفان مبارزه كرد. انديشمندان عالم، حيات و بقاي ملل را وابسته به مقاومت آنها در برابر ظلم و ستم مي‏دانند و روش حسين(علیه السلام)  را مي‏ستايند؛ او را پيشواي فداكاران راه نجات بشر و آزادي ملت‌ها و اصلاحات دانسته و به ياوه­سرايي‌هاي مُشتي ناصبي اعتنا نمي‏كنند. كساني كه اين ياوه‏ها بر قلم و زبانشان جاري شود مورد طعن و ردّ مسلمين واقع مي‏گردند.

اول: نويسنده ناصبي گمان كرده قيام حسين(علیه السلام) ‏ به­منظور طلب سلطنت بوده و حاصل­نشدن آن به­علت ترك حزم و احتياط و آماده‌نساختن وسايل و اسباب مي‌باشد؛ از­اين­جهت، حركت امام(علیه السلام)  را بدون مطالعة عاقبت كار و دور‌انديشي شمرده و مورد انتقاد قرار داده است.

 

نويسنده: