وریز وجوهات
امروز پنج شنبه ۱۱ مردادماه ۹۷ جمعی از مردم با مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی دامت برکاته دیدار کردند.   معظم له در این دیدار، با اشاره به مشکلات اقتصادی کشور فرمودند: آیا وقت آن نرسیده است که مسئولان، به وضعیت بد...
چهارشنبه: 24/مرد/1397 (الأربعاء: 3/ذو الحجة/1439)

معناي تهلكه چيست؟

خامساً: اوامر و نواهي پروردگار داراي تعليق هستند. به‌طور‌مثال وقتي خداوند مي‌فرمايد: شراب حرام است، حرمت در اين فرمان به شراب تعلق دارد. متعلق اوامر و نواهي خداوندي را مي‌توان به دو گونه تصور كرد. گاه متعلق، يك موضوع و يك مصداق مشخص خارجي است مانند مثال فوق كه متعلق نهي يك مايع شراب است و گاه متعلق عنواني كلي است كه شامل مصاديق و موضوعات مختلف مي‌شود به‌طور‌مثال در آيه (وَلاَ تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ)[1] نهي خداوند، متعلق به مفهوم كلي تهلكه مي‌باشد و اين مفهوم كلي داراي مصاديق مختلفي است. از­طرفي تحقق مصداق و افراد تهلكه دائر ‌مدار تحقق عنوان تهلكه است. بر اين اساس، ممكن است يك اقدام و عمل نسبت به يك شاخص و يا در يك حالت خاص، القای در تهلكه باشد و نسبت به شخص ديگر و يا در حالت ديگر القای در تهلكه نباشد.

 

همچنان‌كه يكي از علماي تفسير ذكر كرده‌اند و همچنان­كه از روايات استفاده مي‌شود تهلكه مصاديق مختلفي دارد.

گاهي القاي در تهلكه، ترك انفاق مال، و گاهي انفاق مال و گاهي ترك دفاع و جهاد و گاهي دفاع است. چنانچه گاهي القاي در تهلكه، فردي و گاهي عمومي و همگاني است؛ بايد موارد و مناسبات و مصالح و مفاسد را در‌ نظر گرفت: در بعضي موارد القاي در تهلكه صادق و در بعضي موارد، صادق نيست، در پاره‏اي از موارد اگر هم صادق باشد ترك آن سبب سقوط در تهلكه دنيوي يا اخروي بزرگ­تر و غير­قابل جبران مي‏شود.

با‌‌‌توجه‌به پاسخ‌هاي فوق در قيام امام(علیه السلام)  تهلكه تصوير نمي‌شود؛ زيرا:

اولاً، امام كه صاحب مقام امامت و عصمت است، از تمام امّت اعلم به احكام و معصوم از خطا و اشتباه است و آنچه از او صادر شود طبق فرمان الهي و تكليف شرعي مي‏باشد.

ثانياً، بني‌اميّه او را مي‏كشتند، خواه به‌سوي عراق مي‏رفت يا در مكه مي‏ماند. امام(علیه السلام)  در اين مورد ملاحظه تمام مصالح را نمود، از مكه بيرون آمد براي اينكه در مكه او را نكشند و حرمت حرم، هتك نشود و هركس با­دقت برنامه قيام آن حضرت را ملاحظه كند مي‏فهمد كه امام(علیه السلام)  براي آنكه شهادت و مظلوميتش حداكثر فايده را براي بقاي اسلام و احياي دين داشته باشد تمام دقايق و نكات را مراعات كرد.

 

ثالثاً، هدف حسين(علیه السلام) ‏ از قيام و امتناع از بيعت و تسليم­نشدن و تحمل آن مصائب عظيمه، نجات دين بود، و اين هدفي بود كه ارزش داشت امام(علیه السلام)  براي حصول آن، جان خود و جوانان و اصحابش را فدا كند، از­اين­جهت، شهادت را اختيار كرد و از آن مصائب بزرگ، استقبال نمود.

مقصود اصلي حسين(علیه السلام) ‏، امتثال امر خدا، حفظ دين، حمايت از حق و كشيدن خط بطلان بر حكومت بني‌اميّه و افكار و هدف‌هاي آنها بود. مقدمه رسيدن به اين مقصود، تسليم­نشدن و استقامت تا سرحدّ شهادت و آن­همه حادثه است. هدف امام(علیه السلام) ، در پيشگاه خداوند محبوب، نزد پيامبر(ص)  دوست داشتني و نيز براي عقل و وجدان پاك انساني، مقبول بود.

 

[1]. بقره،‌ 195. «خود را به دست خود به هلاكت نیفکنید».

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: