وریز وجوهات
پیام مرجع عالیقدر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف به مناسبت ارتحال عالم ربّانی آیة ‌الله حاج آقا مرتضی اشرفی شاهرودی ره   بسم الله الرحمن الرحیم   إنّا لله و إنّا إلیه راجعون   حضرت آیة الله آقای...
يكشنبه: 1/مهر/1397 (الأحد: 12/محرم/1440)

بي‌رغبتي به جهاد

طولاني­بودن مدت جنگ‌هاي داخلي كه تا آن زمان بي‌سابقه بود و كشته‏هاي بسياري كه طرفين متحمل شده بودند، روحية مردم را براي ادامة جنگ، كم كرده بود. جز عدة قليلي مانند قيس بن سعد كه با ايمان

 

كامل و هوش سرشار و تربيت خاص، آينده اسلام را در حكومت بني‌اميّه مي‏ديدند و دورنماي آن وضع موحش را تماشا مي‏كردند، بيشتر افراد به جنگ علاقه نداشته و طرف‌دار صلح و سازش بودند.

اميرالمؤمنين(علیه السلام) ‏ در اواخر دوران زندگي هرچه آنها را به جهاد ترغيب مي‏نمود آن‌گونه كه بايد، اظهار اطاعت و فرمان‌پذيري نمي‌كردند، و در امتثال اوامر آن حضرت سنگيني و سستي نشان مي‏دادند به‌طوري كه آن حضرت از دست آنها آزرده‌خاطر و گله‌مند بود.

پس از شهادت اميرالمؤمنين(علیه السلام) ‏ بي‌رغبتي آنها به جهاد بيشتر شد، خصوصاً خانواده‌هايي كه در اين جنگ‌ها كشته داده و عزادار بودند به ادامه جهاد روي ‌خوش نشان نمي‏دادند.

عده كشته‌شدگان جنگ صفين بنا به نقل مسعودي[1] از طرفين صد‌و‌ده‌هزار، و شماره كشتگان جنگ نهروان چهار‌هزار نفر بود[2] و بنا به نقل يعقوبي[3] عده مقتولين جنگ جمل كه قبل از صفين و نهروان روي داد سي‌و‌چندهزار نفر بودند. كثرت مقتولين در اين جنگ‌ها قيافة جهاد را مهيب و وحشت‌زا ساخته و مردمان كوتاه‌فكر و راحت‌طلب را كه هميشه اكثريت دارند از آن گريزان كرده بود، لذا وقتي حضرت امام­حسن(علیه السلام) ‏ تصميم به جهاد گرفت و مردم را به جنگ ترغيب كرد، بيشتر مردم

 

نپذيرفتند. با­اينكه شخصاً از كوفه بيرون رفت و مغيرة بن نوفل را در كوفه جانشين خود قرار داد و نخيله را لشكرگاه كرد و ده روز در آنجا ماند. بيشتر از چهارهزار نفر براي جهاد در ركاب آن حضرت بيرون نيامدند، امام(علیه السلام)  ناچار به كوفه بازگشت، و مردم را به جهاد تحريص كرد.[4]

 

[1]. مسعودی، مروج‌الذهب، ج2، ص393 - 394.

[2]. مسعودی، مروج‌الذهب، ج2، ص406.

[3]. يعقوبي، تاريخ، ج2، ص183.

[4]. مغنيه، الشيعة و الحاكمون، ص62.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: