وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم قال الله تعالي: ﴿يَا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ﴾ حضرت صادق، امام راستین پیشوا و مقتدای اهل دین کرد احیا، شرع جدش مصطفی داد رونق، رسم و آئین ولا مکتب فقه و فضیلت باز کرد...
جمعه: 29/تير/1397 (الجمعة: 7/ذو القعدة/1439)

بي‌رغبتي به جهاد

طولاني­بودن مدت جنگ‌هاي داخلي كه تا آن زمان بي‌سابقه بود و كشته‏هاي بسياري كه طرفين متحمل شده بودند، روحية مردم را براي ادامة جنگ، كم كرده بود. جز عدة قليلي مانند قيس بن سعد كه با ايمان

 

كامل و هوش سرشار و تربيت خاص، آينده اسلام را در حكومت بني‌اميّه مي‏ديدند و دورنماي آن وضع موحش را تماشا مي‏كردند، بيشتر افراد به جنگ علاقه نداشته و طرف‌دار صلح و سازش بودند.

اميرالمؤمنين(علیه السلام) ‏ در اواخر دوران زندگي هرچه آنها را به جهاد ترغيب مي‏نمود آن‌گونه كه بايد، اظهار اطاعت و فرمان‌پذيري نمي‌كردند، و در امتثال اوامر آن حضرت سنگيني و سستي نشان مي‏دادند به‌طوري كه آن حضرت از دست آنها آزرده‌خاطر و گله‌مند بود.

پس از شهادت اميرالمؤمنين(علیه السلام) ‏ بي‌رغبتي آنها به جهاد بيشتر شد، خصوصاً خانواده‌هايي كه در اين جنگ‌ها كشته داده و عزادار بودند به ادامه جهاد روي ‌خوش نشان نمي‏دادند.

عده كشته‌شدگان جنگ صفين بنا به نقل مسعودي[1] از طرفين صد‌و‌ده‌هزار، و شماره كشتگان جنگ نهروان چهار‌هزار نفر بود[2] و بنا به نقل يعقوبي[3] عده مقتولين جنگ جمل كه قبل از صفين و نهروان روي داد سي‌و‌چندهزار نفر بودند. كثرت مقتولين در اين جنگ‌ها قيافة جهاد را مهيب و وحشت‌زا ساخته و مردمان كوتاه‌فكر و راحت‌طلب را كه هميشه اكثريت دارند از آن گريزان كرده بود، لذا وقتي حضرت امام­حسن(علیه السلام) ‏ تصميم به جهاد گرفت و مردم را به جنگ ترغيب كرد، بيشتر مردم

 

نپذيرفتند. با­اينكه شخصاً از كوفه بيرون رفت و مغيرة بن نوفل را در كوفه جانشين خود قرار داد و نخيله را لشكرگاه كرد و ده روز در آنجا ماند. بيشتر از چهارهزار نفر براي جهاد در ركاب آن حضرت بيرون نيامدند، امام(علیه السلام)  ناچار به كوفه بازگشت، و مردم را به جهاد تحريص كرد.[4]

 

[1]. مسعودی، مروج‌الذهب، ج2، ص393 - 394.

[2]. مسعودی، مروج‌الذهب، ج2، ص406.

[3]. يعقوبي، تاريخ، ج2، ص183.

[4]. مغنيه، الشيعة و الحاكمون، ص62.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: