وریز وجوهات
  دبیر و اعضای محترم مجمع خیرین سلامت کشور با حضور در بیت مرجع عالیقدر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی دام ظله الوارف، با ایشان دیدار کردند. در ابتدای این دیدار، دکتر شهریاری دبیر کل مجمع، گزارشی از فعالیت‌ها و برنامه‌های این مجمع ارائه...
يكشنبه: 30/دى/1397 (الأحد: 13/جمادى الأول/1440)

احتمال اعتراض مردمي

اوضاع و احوال نشان مي‏داد كه جنگ را معاويه مي‏برد و سپاه امام(علیه السلام)  به­صورت ظاهر مغلوب مي‏شوند، در اين صورت صدماتي كه بر شيعه و به‌طور­كلي بر افراد جامعه وارد مي‏شد بيشتر مي‏گرديد و بانگ اعتراض مردم به امام(علیه السلام) ‏ كه چرا صلح را با آن شرايط نپذيرفت، بلند مي‏شد؛ مخصوصاً كه طرف‌داران جنگ كمتر و طرف‌داران صلح بيشتر بودند. به‌عبارت‌ديگر مي‏گفتند: اين شما بوديد كه معاويه را جسور و گستاخ كرديد كه بدون اعتنا به كسي و بي‌قيد‌و‌شرط، مقاصد شوم خود را انجام دهد و اگر صلح با آن شرايط انجام شده بود، معاويه برحسب عرف و عادت ناچار بود پاي قولي كه داده و عهدي كه كرده بايستد و شرايط صلح را رعايت كند.

 

در‌حالي‌كه در عصر امام­حسين(علیه السلام) ‏ ديگر احتمال آنكه بني‏اميه - آن­هم ناپاكي مثل يزيد -  به قول و عهد خود وفا كند، از ميان رفته بود و همه، آنها را به عهدشكني و خيانت و قتل بي‌گناهان و كشتن رجال به‌طور محرمانه و آشكار شناخته بودند و قيام عليه آنها را لازم مي‏دانستند.

پس همان طور كه قيام امام­حسين(علیه السلام) ‏ براي اسلام، نافع و نجات‌بخش گرديد روش امام­حسن(علیه السلام) ‏ نيز باعث بقاي دين و حفظ مصالح مسلمين شد. اگر امام مجتبي(علیه السلام)  يك‌تنه با ياوران كم در آن شرايط و احوال قيام مي‏كرد، خونش بي‌ثمر به هدر مي‏رفت و دست بني‏اميه در محو اسلام بازتر مي‏شد؛ در اين صورت اثري بر آن قيام مترتب نمي‏گشت.

نويسنده: 
کليد واژه: