وریز وجوهات
  ابوالقاسم عبدالعظيم بن عبدالله بن علي بن الحسن بن زيد بن السبط الاكبر الامام ابي محمد الحسن المجتبي عليه‌الصلوة و السلام یكي از اعاظم ذرّيه‌ی رسول و فرزندان مرتضي و بتول صلوات الله عليهم‌ اجمعين و از شخصيت‎ها و معاريف علماي اهل‎بيت و...
جمعه: 23/آذر/1397 (الجمعة: 5/ربيع الثاني/1440)

عظمت عاشورا

روز عاشورا، روز اوج ظهور كرامت انساني، و بروز نهايت عظمت درجات معنوي است، و زبان و بيان ما از توصيف مجد، شرف، ايمان، عالي‌ترين مكارم اخلاق، صبر، استقامت، شجاعت، تسليم، توكل، عزّت و مواضع جليله‌اي كه در آن روز از حضرت سيد‌‌الشهدا(علیه السلام)  ظاهر شد، عاجز و ناتوان است.

لَـوْلا صَوارِمُهُمْ وَ‌وَقْــعُ نِبالِهِمْ
قَدْ غَيَّرَ
الطَعْـنُ مِنْهُمْ كُلَّ جارِحَةٍ
 

 

لَـمْ يَسْمَـعِ الْآذانُ صَــوْتَ مُكبِّرِ
سِوَی الْمَكارِمَ في أمْنٍ مِنَ الْغِيَرِ
[1]
 

 
أَشْهَدُ أَنَّهُ(علیه السلام)  بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِي اللهِ حَتَّی اسْتَنْقَذَ عِبادَهُ مِنَ الْجَهالَةِ وَحَيْرَةِ الضَّلالَةِ؛[2]

همان ‌طور كه گفته‌ايد، اين روز، روز افتخار و مباهات بر ملائكة مقربين است؛ روزي كه هيبت و عظمت آن از كوه‌هاي جهان، كهكشان‌ها و منظومه‌ها سنگين‌تر است، عقول عقلا را مات و حيران نموده، و همة دنيا را در برابر آن روحِ بزرگ­تر و پهناورتر از زمين و آسمان، خاضع نموده است؛ سزاوار است كه هر انسان آگاه و بلكه

 

همگان به اين روز، افتخار نمايند، و بر خود ببالند؛ اين با نگاه به عظمت‌ موضع ‌و موقف ‌حضرت سيد‌الشهدا(علیه السلام) ‏ و آن ايستادگي بي‌نظير در آن ايستگاه و حفظ موقعيت در برابر عواملي كه هر­يك مي‌توانست بزرگ‌ترين تهمتنان جهان را به قبول شكست و تسليم وادارد، سراسر افتخار و عظمت است.

 

[1]. اگر شمشير آتش‌بار و تيراندازي آنان نبود، گوش‌ها هرگز صداي تكبير را نمي‌شنيدند؛ طعن نيزه‌ها همه جوارح آنها را تغيير داد جز مكرمت‌هاي آنان كه از هر تغييري در امان بود.

[2]. شهادت مي‌دهم كه او - حسين(علیه السلام)  - خون خويش را در راه خدا بذل كرد تا خواهان آن باشد كه بندگان خدا از جهالت و سرگرداني در گمراهي نجات يابند.

نويسنده: