وریز وجوهات
* بازخوانی پیام‌های مرجع عالیقدر آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف - پیام معظم له به مناسبت واقعه دردناک تخریب حرم امامین عسکریین علیهماالسلام بسم الله الرحمن الرحیم ألا ما لهذه السماء لا تمور؟! و ما للجبال تری لا تسير؟!...
پنجشنبه: 26/مهر/1397 (الخميس: 7/صفر/1440)

نتيجه:

آنچه تا اينجا بيان شد، شمّه‌اى‌ از شئون و مقامات حجّت‌هاى الهى؛ يعنى ائمه معصومين(علیهم السلام) به‌طور فشرده و اشاره مى‌باشد.

و امّا مراد از كلمه «حجّت» در اين دعا، شخص اقدس قطب زمان و ولىّ دوران، حضرت امام دوازدهم حجة ‌بن‌ الحسن‌ العسكرى‘ مى‌باشد؛ زيرا دعا مربوط به زمان غيبت است و چنان‌كه مكرر تذكّر داده شد، دعاكننده، مؤمن و عارف به خدا و رسول خدا و حجّت‌هاى خدا مى‌باشد و در اين دعا يا مسئلت معرفت كامل‌تر و مددهاى عرفانى و غيبى بيشتر مى‌نمايد و يا از خداوند متعال ثبات و بقاى بر ولايت حضرت امام مهدى(علیه السلام)  را طلب مى‌كند؛ زيرا بيم تزلزل فكرى و خطر انحرافات عقيدتى در اين عصر بسيار است و برحسب بعضى روايات، جز كسانى كه خدا دل آنها را به ايمان امتحان و آزمايش كرده باشد، بر عقيده به امامت آن حضرت ثابت نمى‌مانند.

 

آخرين نكته‌اى‌ كه در شرح دعاى شريف به عرض مى‌رسد، ارتباط ضلالت از دين با نشناختن حجت و امام است ـ كه با مطالبى كه درضمن شرح جمله‌هاى ديگر بيان شد، كاملاً معلوم مى‌شود ـ كه يكى از فوايد بزرگ نصب حجت و امام، منحرف‌نشدن مؤمنان از راه راست است كه باوجود چنين مرجعى الهى و علامت يقينى، هركس او را مقتدا قرار دهد و از او تخلف نكند و پيشى نگيرد و از ارشادات و هدايت‌هاى او تخطى ننمايد، از دينش گمراه نخواهد شد و اگر در ايمان به امامت و معرفت حجت لغزشى پيدا كند و ثابت نماند، از دين گمراه مى‌شود.

اين خصيصه ايمن از ضلالت به‌وسيله تمسّك به امام(علیه السلام) ، خصيصه‌اى‌ است كه در حديث «ثقلين» و در احاديث ديگر بسيار به آن تصريح شده است و هريك از ائمه معصومين(علیهم السلام) در عصر خود، به آن بر ساير امّت امتياز دارند و گذشت زمان و زندگى و سيره امامان(علیهم السلام) و علوم و معارفى كه از آنها صادر شده و اصحاب و علمايى كه در مكتب و مدرسه اهل‌بيت(علیهم السلام) تربيت شدند نيز ثابت نمود كه اين بزرگواران به علوم و فضايل اخلاقى و عملى كه دارند، داراى اين امتيازند و اهليت عنايات خاص و درجات متعالى را كه به آنها عطا شده است، دارند.

 

و ازجمله، صدها حديث و روايت كه در اين موضوع صراحت دارند، مى‌توانيد شمّه‌اى‌ را در نهج‌البلاغه مطالعه فرماييد. مانند اينكه در خطبه دوم مى‌فرمايد:

«هُمْ أَساسُ الدِّينِ وَعِمادُ الْيَقِينِ، إِلَيْهِمْ يَفِيءُ الْغالِي وَبِهِمْ يُلْحَقُ التّالِي»؛[1]

«اهل‌بيت پيغمبر(ص)  اساس دين و ستون يقين هستند؛ به‌سوى ايشان بازگردانده مى‌شود غالى (مفرط و از حدّ برون شده) و به ايشان ملحق و پيوست مى‌شود تالى».

و در خطبه ديگر مى‌فرمايد:

«إِنَّ مَثَلَ آلِ مُحَمَّد(ص)   كَمَثَلِ نُجُومِ السَّماءِ، إِذا خَوى نَجْمٌ طَلَعَ نَجْمٌ»؛[2]

«آگاه باشيد مثل آل محمّد(ص)  مثل ستارگان آسمان است كه هرگاه ستاره‌اى‌ غروب نمايد، ستاره ديگرى طلوع مى‌كند».

و در خطبه ديگر مى‌فرمايد:

«نَحْنُ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَمَحَطُّ الرِّسالَةِ وَمُخْتَلَفُ الْمَلآئِكَةِ وَمَعادِنُ الْعِلْمِ وَيَنابِيعُ الْحُكْمِ، ناصِرُنا
 
وَمُحِبُّنا يَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَعَدُوُّنا وَمُبْغِضُنا يَنْتَظِرُ السَّطْوَةَ»؛[3]

«ما درخت نبوّت و فرودگاه رسالت و محل آمدوشد فرشتگان و معدن‌هاى علم و چشمه‌هاى حكمتيم، يارى‌كننده و دوست ما منتظر رحمت و دشمن ما منتظر سخط است».

و در خطبه ديگر مى‌فرمايد: «به خدا سوگند به تحقيق، تبليغ رسالات و اتمام وعده‌ها و تمام كلمات را تعليم شدم و درهاى حكم و روشنى امر (يعنى اينها شئونى است كه اهل‌بيت(علیهم السلام) به آنها اختصاص دارند) نزد ما اهل‌بيت است».

اينها بعضى از شئونى است كه به ائمه طاهرين(علیهم السلام) اختصاص دارد، ساير شئون و مقامات و درجات آنها با بررسى كتاب‌هاى اهل‌سنّت و تأليفات علماى شيعه مانند: مناقب آل ‌ابی‌طالب ابن‌شهرآشوب ، كشف‌الغمه اربلی و بحارالانوار مجلسی و مطالعه تواريخ زندگى آن بزرگواران و علوم و معارفى كه از ايشان در تفسير و الهيات و فقه و اخلاق صادر شده است، معلوم و شناخته مى‌شود. والله ولىّ التوفيق.

 

 

[1]. نهج‌البلاغه، خطبه 2 (ج1،‌ ص30).

[2]. نهج‌البلاغه، خطبه 100 (ج1، ص194).

[3]. نهج‌البلاغه، خطبه 109 (ج1،‌ ص215).

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: