وریز وجوهات
در سال دهم بعثت سه سال قبل از هجرت، در ماه مبارك رمضان، اُمُّ المؤمنين خديجه، بانوي مؤمنه و فداكار ـ پس از سپري شدن شصت و پنج سال از عمر پر بركتش درگذشت و بنا به قول «شيخ مفيد»، اين واقعه دردناك، در روز دهم ماه رمضان اتّفاق افتاد (1) و رسول خدا او...
دوشنبه: 6/خرد/1398 (الاثنين: 22/رمضان/1440)

پيام منتظر[1]

بيا صبا ببر از اين گدا يكى پيغام          به‌سوى پادشه مُلك جان، امام انام

كه اى طفيل وجود تو آنچه در گيتى است                   كه اى يگانة دوران و مفخر ايام

كنون كه صفحة گيتى است پر ز جور و ستم              ز عدل و داد به عالم نمانده غير از نام

فساد كرده جهان را چو شام هجران تار            صلاح رفته چو روى تو در حجاب غَمام[2]

چه شام‌ها كه به اميد وصل گشت سحر                  چه صبح‌ها كه نموديم در فراقت شام

تو آفتاب وجودى، روا مدار دگر                     به زير ساية غيبت كند رخ تو مقام

 

نهيم در ره تو چند ديدة اميد                        در انتظار تو تا كى به سر بريم ايام؟

خوش است گر بنمايى به عاشقان رويى                         كه جلوه‌ايش كند زنده‌دل خواص و عوام

به كعبه تكيه نمايى و مخلصان بينى                          پى طواف درت بسته سر به سر احرام

درآ ز پرده كه از دين نماند رسم و اثر                  به جان دشمن دون، زن شرر ز برق حسام[3]

بيا كه از تو شود پر ز عدل و داد جهان                  بيا كه از تو شود، فتنة جهان آرام

بيا كه از تو شود نسخ، رسم استبداد                   جهان درآيد به زير پرچم اسلام

بيا كه منتظران را به لب رسيد نفس                    بيا كه طاقت ما طاق گشت و صبر تمام

بيا و قطع نما ريشه‌هاى استضعاف                   براى يارى دين خدا، نما اقدام

به يك نظر ز تو من قانعم شها، لطفى                  خجسته آن كه به ديدار خود کنی‌اش اكرام

 

جنود جهل نموده است روح من تسخير               هواى نفس ز عقلم ربوده است زمام

كنم چه چاره به محشر ولات حين مناص[4]                    كجا پناه برم من، و ليس لى معصام[5]

مگر ولاى تو زين مستمند گيرد دست                     به اين وسيله ز يزدان نمايم استرحام[6]

اگر به «صافى» مسكين نظر كنى شايد                      كه از ولايت تو يافت دينش استحكام

 


[1]. اشعار از قصيده «پيام منتظر» از ديوان عالم فقيه، مرحوم آيت الله آقای آخوند ملا محمّدجواد صافی+ والد مؤلف كتاب است.

 

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: