وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم قالَ اللهُ تَعالی: «وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ انَّ الاَرْضَ يَرِثُها عِبادِي الصّالِحُونَ»(۱) مراسم شكوهمند تعظيم عيد بزرگ نيمه شعبان، ولايت يگانه منجی عالم، موعود انبيا و اوصيا و صفی انبياء،...
یکشنبه: 7 / 03 / 1396 ( )

4. كثير الشك «كسي كه زياد شك مي‎كند»

مسأله1193.  كثير ‎الشك كسي است كه عرفاً بگويند زياد شك مي‎كند، و بعيد نيست كسي هم كه نتواند سه نماز پشت سر هم بدون شك بخواند، كثير‎الشك باشد، كه بايد به شك خود اعتنا نكند.

مسأله1194. هر گاه كثيرالشك در به جا آوردن چيزي شك كند، بايد بنا بگذارد كه آن را به جا آورده، مگر اين كه اگر آن را به جا آورده باشد نمازباطل باشد كه در اين صورت، بايد بنا بگذارد كه آن را انجام نداده، مثلاً اگر شك كند كه يك ركوع كرده يا بيشتر، چون با زياد شدن ركوع نماز باطل است، بايد بنا بگذارد كه بيشتر از يك ركوع نكرده است.

مسأله1195. كسي كه در يك چيز نماز زياد شك مي‎كند، چنان‌چه در چيزهاي ديگر نماز شك كند، بايد به دستور آن رفتار نمايد، مثلاً كسي كه زياد شك مي‎كند سجده كرده يا نه، اگر در به جا آوردن ركوع شك كند، بايد به دستور آن عمل نمايد، يعني اگر ايستاده، ركوع را به جا آورد، و اگر به سجده رفته، اعتنا نكند.

مسأله1196. كسي كه در نماز مخصوصي، مثلاً در نماز ظهر زياد شك مي‎كند، اگر در نماز ديگری، مثلاً در نماز عصر شك كند، بايد به دستور شك رفتار نمايد.

مسأله1197. كسي كه وقتي در جاي مخصوصي نماز مي‎خواند، زياد شك مي‎كند، اگر در غير آنجا نماز بخواند و شكي براي او پيش آيد، بايد به دستور شك عمل نمايد.

مسأله1198. اگر انسان شك كند كه كثير الشك شده يا نه، بايد به دستور شك عمل نمايد، و كثير الشك تا وقتي يقين نكند كه به حال معمول مردم برگشته، بايد به شك خود اعتنا نكند.

مسأله1199. كسي كه زياد شك مي‎كند، اگر شك كند ركني را به جا آورده يا نه، و اعتنا نكند، بعد يادش بيايد كه آن را به جا نياورده، چنان‌چه مشغول ركن بعد نشده، بايد آن را به جا آورد؛ و اگر مشغول ركن بعد شده، نماز باطل است، مثلاً اگر شك كند ركوع كرده يا نه و اعتنا نكند، چنان‌چه پيش از سجده دوم يادش بيايد كه ركوع نكرده، بايد برگردد و ركوع كند و نماز را تمام نمايد، و احتياط مستحب آن است كه نماز را دوباره بخواند، و اگر در سجده دوم يادش بيايد، نمازش باطل است.

مسأله1200. كسي كه زياد شك مي‎كند، اگر شك كند چيزي را كه ركن نيست به جا آورده يا نه و اعتنا نكند، و بعد يادش بيايد كه آن را به جا نياورده، چنان‌چه از محل به جا آوردن آن نگذشته، بايد آن را به جا آورد، و اگر از محل آن گذشته، نمازش صحيح است، مثلاً اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه و اعتنا نكند، چنان‌چه در قنوت يادش بيايد كه حمد نخوانده، بايد بخواند، و اگر در ركوع يادش بيايد، نماز او صحيح است.

موضوع: 
نويسنده: