وریز وجوهات
▪️العلماء باقون ما بقی الدهر ▪️   از ماتم ارتحال شخصیتی بزرگ، فقیهی عالیقدر و مرجعی ولایی، که در خدمت به اسلام و تلاش در اعلای کلمه دین و امر به معروف و نهی از منکر و در یک کلمه‌ی جامع، نوکری خالص به آقایش حضرت بقیة مولانا المهدی ارواح...
پنجشنبه: 27/مهر/1396 (الخميس: 28/محرم/1439)

نيت زكات

مسأله 1965. انسان بايد زكات را به قصد قربت، يعني براي انجام فرمان خداوند عالم بدهد، و در نيت معين كند كه آنچه را مي‎دهد زكات مال است يا زكات فطره، ولي اگر مثلاً زكات گندم و جو بر او واجب باشد، لازم نيست معين كند چيزي را كه مي‎دهد زكات گندم است يا زكات جو.

مسأله 1966. كسي كه زكات چند مال بر او واجب شده، اگر مقداري زكات بدهد و نيت هيچ‌كدام آن‌ها را نكند، چنان‌چه چيزي را كه داده هم جنس يكي از آن‌ها باشد، زكات همان جنس حساب مي‎شود، و اگر هم‎جنس هيچ‌كدام آن‌ها نباشد، به همه آن‌ها قسمت مي‎شود. پس كسي كه زكات چهل گوسفند و زكات پانزده مثقال طلا بر او واجب است، اگر مثلاً يك گوسفند از بابت زكات بدهد و نيت هيچ‌كدام آن‌ها را نكند، زكات گوسفند حساب مي‎شود، ولي اگر مقداري نقره بدهد به زكاتي كه براي گوسفند و طلا بدهكار است تقسيم مي‎شود.

مسأله 1967. اگر كسي را در دادن زكات وكيل كند، بايد وكيل قصد قربت كند، و در وكيل‌كردن و هم‌چنين وقتي كه زكات را به وكيل مي‎دهد قصد قربت لازم نيست، و اگر كسي را فقط در رساندن زكات به فقير وكيل كند بايد خودش در موقع دادن زكات به وكيل قصد قربت نمايد، و احتياطاً تا وقتي به فقير مي‎رسد به قصدش باقي باشد.

 

مسأله 1968. اگر مالك يا وكيل او بدون قصد قربت زكات را به فقير بدهد، و پيش از آن كه آن مال از بين برود، خود مالك نيت زكات كند، زكات حساب مي‎شود.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: