وریز وجوهات
متن پاسخ حضرت آیت الله العظمی سیستانی (‌مد ظله العالی) به پیام تبریک حضرت آیت الله العظمی صافی (مد ظله العالی) به مناسبت آزادسازی موصل که توسط حجة‌الاسلام و المسلمین شهرستانی تقدیم معظم له شد:   بسم الله الرحمن الرحیم جناب مستطاب آیت...
چهارشنبه: 4 / 05 / 1396 ( )

 تصریح قرآن به مسئله ولایت

س. اگر ولايت على و فرزندانش رکنى از ارکان ايمان است که ايمان بدون آن تحقّق نمى‌يابد و هرکس به ولايت على و فرزندانش ايمان نداشته باشد سزاوار دوزخ است، پس چرا اين رکن بزرگ ايمان در قرآن به‌صراحت بيان نشده است؟

ج. بر اين قدر و اهميت براي ولايت، احاديث صحيحه مأثوره از پيغمبر اکرم‌(ص)  به‌صراحت تأکيد دارند و برحسب روایات اهل‌سنّت یکی از سؤال‌های چهارگانه و مهم، در روز قیامت سؤال از ولايت اهل‌بيت‌(علیهم‌السلام)  است که هيچ‌کس نمي‌تواند در روز قيامت قدم بردارد تا اين سؤال‌ها را جواب دهد.[1]

در روايات اهل‌سنّت است که اگر بنده خدا به مدّتي که نوح دعوت به پيغمبري مي‌کرد خدا را عبادت كند ... و ولايت علي‌(علیه‌السلام)  را نداشته باشد از او قبول نمي‌شود و وارد بهشت نمی‌شود.[2]

آيا از قرآن، مثل اين آيه و بالاتر از اين آيه سراغ داريد:

 

(قُل لَاأسْئُلُكُم عَلَيْهِ أجْراً إلّا المَوَدَّةَ فِي القُرْبى)[3]

يا مثل آيه:

(....أَفَمَن يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَن يُتَّبَعَ...)[4]

از اين آيات متعدد است که در اينجا مقام بيان و توضيح آنها نيست.

 

 

[1]. ابن‌صباغ مالکى، الفصول‌المهمه، ص584؛ ماحوزى، کتاب الاربعين، ص244.

[2]. اشاره به روایت «لَوْ أَنَّ عَبْداً عَبَدَ اللهَ عَزَّوَجَلَّ مِثْلَ مَا قَامَ نُوحٌ فِي قَوْمِهِ وَ كَانَ لَهُ مِثْلُ أُحُدٍ ذَهَباً فَأَنْفَقَهُ فِي سَبِيلِ اللهِ وَ مُدَّ فِي عُمُرِهِ حَتَّى حَجَّ أَلْفَ عَامٍ عَلَى قَدَمَيْهِ ثُمَّ قُتِلَ بَيْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ مَظْلُوماً ثُمَّ لَمْ يُوَالِكَ يَا عَلِيُّ لَمْ يَشَمَّ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ وَ لَمْ يَدْخُلْهَا»؛ «اگر بنده‌ای به‌قدر عمر نوح× خدا را عبادت و بندگی کند و او را مثل کوه اُحُد طلا باشد که همه را در راه خدا خرج کند و عمرش به‌قدری زیاد باشد که هزار سال پیاده حج به‌جا بیاورد سپس میان صفا و مروه مظلومانه کشته شود اما تو را دوست نداشته باشد ای علی! عطر و بوی بهشت را استشمام نمی‌کند و داخل بهشت نمی‌شود». خوارزمی، المناقب، ص67 - 68؛ قندوزی، ينابيع‌الموده، ج2، ص293.

[3]. شوری، 23؛ «بگو: من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‏كنم جز دوست‏داشتن نزديكانم».

[4]. یونس، 35؛ «آيا كسى كه هدايت به سوى حق مى‏كند براى پيروى شايسته‏تر است، يا آن كس كه خود هدايت نمى‏شود مگر هدايتش كنند؟».

موضوع: 
نويسنده: