وریز وجوهات
بحر عرفان عید میلاد امام عسکری است آن که شمس آسمانِ سروری است   آنکه بعد از حضرت هادی به حق متکی بر متّکای رهبری است   نام نیکویش حَسن، خُلقش حَسن پای تا سر حُسن و نیکو منظری است   الامام بن الامام بن...
يكشنبه: 17/آذر/1398 (الأحد: 10/ربيع الثاني/1441)

نقش امیرالمؤمنین(علیهالسلام)  در فتوحات اسلامی

س. کاشف‌الغطاء مى‌گويد: وقتى على ديد که دو خليفه قبل از او نهايت تلاش خود را در پخش و گسترش کلمه توحيد و مجهّز کردن لشکرها و گسترش‌دادن دامنه فتوحات مبذول داشتند، با آنها بيعت کرده و راه صلح را در پيش گرفت.

پس چرا شيعيان آن دو را متّهم می‌کنند که سران کفر، نفاق و ارتداد بوده‌اند؟

ج. فتوحات، فتوحات اسلام، کلمه توحيد و دعوت پيغمبر‌(ص)  بود که قلوب ديگران و ملل مجاور را به هرکجا رسيده بود تکان داده و متمايل به اسلام کرده بود. البته آن دو به اقتضای حکومتي که يافته بودند، بايد اسلام را مطرح کنند و پاي پرچم اسلام سينه بزنند.

اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام)  هم در هر حدّي که دعوت اسلام جلو مي‌رفت از آن استقبال مي‌کرد. بسياري از اصحاب بودند که در دل، تشيّع و ولايت علي‌(علیه‌السلام)  را داشتند ولي تسليم وضع شده بودند و در اصول و پيشبرد نهضت همکاري مي‌کردند. صورت اعمال واحد بود، ولي نيّات آنها مختلف بود و بااين‌وجود، اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام)  رسماً آنها را به امارت نپذيرفته بود و هرگز جايي نمي‌بينيم که آنها امير و علي‌(علیه‌السلام)  مأمور باشد.

 هيچ مقام رسمي در امور حکومتي و اجرايي نداشت، ولي در اصل، هيچ‌کس در حدّ آن حضرت علاقه‌مند به گسترش فتوحات و دعوت به اسلام نبود، لذا تا آنجايي که آن اصل محفوظ باشد، ساير اصول را حفظ مي‌فرمود.

 

موضع آن حضرت حسّاس و مسئولانه و سکوت آن حضرت در آن مدّت طولاني و زبان به اعتراض و تضعيف آنها بازنکردن، از معجزات و توانايي روحي و ايماني بزرگي است که خاصّ آن حضرت بود.

 

نويسنده: