وریز وجوهات
قيام مقدّس حضرت سيدالشهداء عليه السلام يكي از حوادث بي‎نظيري است كه هنوز پس از سيزده قرن و اندي، اسرار و عظمت و اهميت آن كاملاً آشكار نگشته، و فروغ تجلّي آن خاموش نشده، و انوارش همواره در تابش و لمعان، و راهنماي بشريت بسوي آزادي، و عزّت نفس، و...
دوشنبه: 1/آبا/1396 (الاثنين: 2/صفر/1439)

 صحابه و واقعه غدیر خم

س. شيعه مى‌گويد که هزاران صحابی در غدير خم حضور داشتند و همه شنيدند که پيامبرŒ، على را به‌عنوان جانشين خود بعد از وفاتش تعيين کرد. اگر چنين است، پس چرا از هزاران صحابه، يکى نيامد و به‌خاطر غصب‌شدن حق على اعتراض کند؟

ج. از کجا مي‌گوييد که در آن غوغاسالاري و جوّي که به وجود آمده بود کسي چيزي نگفت و اعتراضي نکرد. حتماً گفته‌اند، ولي در حدّ تذکر و اعلام عدم رضايت بوده است.

علماي اهل‌سنّت تفاصيل آن فتنه را که به وجود آوردند، ننوشته‌اند. گوشه‌هايي از آن در تاريخ نقل شده است. شايد بيشتر اصحاب همان موضع اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام)  را داشتند، شايد به اين جهت که حضرت علي‌(علیه‌السلام)  خود در رأس معترضان بود - و هرکس که معترض بود حضرت علی‌‌(علیه‌السلام)  را جانشين شرعي رسول خدا‌(ص)  مي‌دانست – و می‌دانست که حضرت شخصاً سياست درگيري فيزيکي و جنگ ندارد و آنان هم از آن حضرت پيروي مي‌کردند، همين را عذر خود مي‌دانستند. بسياري هم كه وارد اين مسائل نبودند و برخی از صحابه هم كه راحت‌طلب بودند. ازطرفی توطئه هم عليه خليفه منصوص گسترده بود؛ آنها مردم را غافلگير کرده بودند و به شکل کودتاگران عمل کردند.

 

به‌علاوه آنكه واقعه باعظمت غدير - كه بنابه دستور خداوند متعال به پيامبر اعظم‌(ص) ، ولايت و جانشينی علی‌(علیه‌السلام)  در آن اعلام شد - را بسياری از بزرگان شما به‌سبب تواتر و كثرت نقل، به آن اعتراف نموده‌اند،[1] و نمي‌شود اين روز تاريخي را در اسلام انکار نمود.

 

 

[1]. احمد بن حنبل، مسند، ج4، ص281، 372، نسائی، خصائص اميرالمؤمنين، ص93 - 96؛ همو، السنن‌الكبری، ج5، ص45؛ حاكم نيشابوری، المستدرك، ج3، ص109،

نويسنده: 
کليد واژه: