وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم «لَقَدْ مَنَّ اللهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يتْلُوا عَلَيهِمْ آياتِهِ وَ يزَكِّيهِمْ وَ يعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلاَلٍ مُبِينٍ»...
دوشنبه: 3/ارد/1397 (الاثنين: 7/شعبان/1439)

روایات موهم عدم عصمت اهل‌بیت(علیهمالسلام)

س. در نهج‌البلاغه آمده است که على به پروردگارش می‌گفت: «اللّهُمَّ إغْفِر لی مَا أنْتَ أعْلَم بِهِ مِنّی؛ بارخدايا آنچه در مورد من که تو بدان از من آگاه‌ترى را بيامرز». او دعا مى‌کند که خداوند گناهانش را ببخشد و اين با عصمتى که شیعیان ادّعا مى‌کنند منافات دارد!

ج. جاي كمال شگفتي است كه اين مواضع خاضعانه انبيا و اوليا و اعتراف آنها به قصور و حتي تقصير را دليل صدور گناه و خطا از آنها می‌شماريد! در دعاهاي اهل‌بيت‌(علیهم‌السلام)  از اين اعترافات، طلب مغفرت و اظهار توبه و ندامت‌ها به حدّي عنوان مي‌شود كه شخص اگر عمر دنيا را معصيت كرده باشد، آن‌گونه در درگاه خدا، خود را مقصّر نمي‌داند.

اين اعترافات، لذت‌بخش‌ترین حالات روحاني آنها و خودشناسي و خداشناسي آنهاست كه حتّي حركات، سكنات و اشتغال به مباحات و ضروريات حيات را خودنگري و انصراف از خدا مي‌دانستند و همواره در مقام عذرخواهي بودند. شما بايد با اين فکر کوتاه و خام خود به پيامبر‌(ص)  هم اعتراض کنيد.

پيغمبر اعظم‌(ص)  هم مي‌فرمايد: «إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلْبِي وَإِنِّي لَأَسْتَغْفِرُ اللهَ‏ فِي‏ كُلِ‏ يَوْمٍ‏ سَبْعِينَ مَرَّة»[1] يا «مَا عَبَدْنَاكَ حَقَّ عِبَادَتِكَ وَمَا عَرَفْنَاكَ‏ حَقَ‏ مَعْرِفَتِكَ».[2] شماها از بعضي

 

اين‌گونه حضورها و معرفت‌ها محروميد و نمي‌توانيد صاحبان اين مقامات را درك كنيد. غايت فهم شما همين است كه به اين مواضع بلند انبيا و اوليا كه تمام هويّت آنهاست، اعتراض كنيد.

 

 

[1]. ابوداوود سجستانی، سنن، ج1، ص339؛ نسائي، السنن‌الکبری، ج2، ص116؛ طبرانی، المعجم‌الکبیر، ج1، ص302؛‌ «گاهی دلم از گناه پوشانده می‌شود و در هر روز هفتاد بار از خدا طلب آمرزش می‌کنم».

[2]. مجلسی، بحارالانوار، ج68، ص22؛ «خدایا ما تو را آن‌گونه شایسته‌ توست عبادت نکردیم و آن‌طوری که باید تو را بشناسیم نشناختیم».

نويسنده: