وریز وجوهات
مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله‌العالی:   در روزی که پیامبران الهی و فرشتگان مقرب خداوند جشن و سرور و شادمانی دارند، شیعیان هم باید یکپارچه مراسم جشن و شادی برگزار نمایند و سنت‌های گذشته خود را احیا کنند. و هیئت‌...
شنبه: 1 / 07 / 1396 ( )

 علم حضرت سید‌الشهدا(علیهالسلام)  به شهادت

س. شيعيان در کتاب‌هايشان مى‌گويند که رفتن حسين به‌سوى اهل کوفه و حمايت‌نکردن کوفى‌ها از او و کشتن حسين سبب شد تا همه مردم مرتد شوند به‌جز سه نفر. پس اگر حسين آن‌گونه که شيعيان مى‌گويند غيب مى‌دانست چرا به‌سوى آنها ‌رفت؟

ج. اين هم تهمت و دروغ است. شيعه نمي‌گويند که همه مردم به‌واسطه حمايت‌نکردن کوفي‌ها از حضرت امام‌حسين‌(علیه‌السلام)  مرتد شدند به‌جز سه نفر.

شيعه مي‌گويند: هر‌کس در روز عاشورا در کربلا بود و در مواجهه آن دو گروه؛ گروه حق (گروه امام) و گروه باطل، امام را ياري نکرد، بزرگ‌ترين گناهان را مرتکب شده است.

شخص امام‌(علیه‌السلام)  هم به اشخاصي که ميل قلبي به شهادت و نصرت آن حضرت را نداشتند سفارش مي‌نمود که اگر مرد ميدان شهادت نيستيد اينجا نمانيد که صداي استنصار و اتمام‌حجّت مرا در روز عاشورا نشنويد، چون در آن صورت، نصرت آن حضرت واجب بود، در هیچ کتابی سه نفر  که شما مي‌گوييد عنوان نشده است.

امام غيب مي‌دانست و مي‌دانست که او را به شهادت مي‌رسانند، امّا تکليف خود مي‌دانست که با يزيد بيعت نکند و فساد او را به مردم اعلام کند و با آن موضع جانانه براي حفظ اسلام و ابطال خط حکومت و اداره‌اي که برپا شده بود عالماً از شهادت استقبال نمود و اعلام «فَإنِّی لَا أَرَى الْمَوْتَ إِلَّا سَعَادَةً والْحَيَاةَ مَعَ الظَّالِمِينَ إِلَّا

 

بَرَماً»[1] فرمود.

براي شناخت قيام امام‌حسين‌(علیه‌السلام)  عليه حکومت يزيد و اوضاعي که سخت اسلام را در خطر انقراض قرار داده بود، بايد کتاب‌هاي محقّقانه پژوهشگران در تاريخ را مطالعه کنيد تا بدانيد اين برنامه‌ها هم از مثل امام‌حسين‌(علیه‌السلام)  واقع نمي‌شد و به قول شاعر:

قَـدْ أصْـبَحَ الدّينُ مِنْهُ يَشْتَكي سقماً
فَـما رَأى السِّبْط للدِّين الحنيفِ شَفا
 

 

وَمَـا إلـى أحَـدٍ غَـْيرِ الحسَين شَكا
إلّا إذا دَمُــهُ فِـی كَـرْبَلا سُـفِكا‌[2]
 

 

براي مطالعه بيشتر در اسرار و فلسفه قيام سيدالشهدا‌(علیه‌السلام)  به کتاب پرتوي از عظمت امام حسين‌(علیه‌السلام)  تأليف اينجانب مراجعه نماييد.

 


[1]. ذهبی، تاریخ‌الاسلام، ج5، ص12؛ هيثمی، مجمع‌الزوائد، ج9، ص192؛ و دیگر مصادر اهل‌سنّت؛ «‌مرگ را جز سعادت و خوشبختی و زندگی با ستمکاران را جز ملال و افسردگی نمی‌بینم».

[2]. این شعر از مرحوم علامه سید جعفر حلّی+ می‌باشد. ر.ک: عاملی، الانتصار، ج8، ص305؛ دین خدا از دست او به‌جهت بیماری‌اش به شکایت افتاد و به پیش احدی جز حسین شکایت نبرد، پس سبط پیامبر (حسین) برای دین، شفايی جز ریخته شدن خونش در سرزمین کربلا ندید.

نويسنده: