وریز وجوهات
▪️العلماء باقون ما بقی الدهر ▪️   از ماتم ارتحال شخصیتی بزرگ، فقیهی عالیقدر و مرجعی ولایی، که در خدمت به اسلام و تلاش در اعلای کلمه دین و امر به معروف و نهی از منکر و در یک کلمه‌ی جامع، نوکری خالص به آقایش حضرت بقیة مولانا المهدی ارواح...
جمعه: 28/مهر/1396 (الجمعة: 29/محرم/1439)

 تبرّك‌جستن ملائكه به حضرت مهدی(علیهالسلام)

س. شيعيان در داستان‌هاى زيادى که در مورد مهدى غايب خود مى‌گويند، ادّعا مى‌کنند که وقتى مهدى به دنيا آمد پرندگانى از آسمان بر او فرود آمدند که بال‌هايشان را بر سروصورت و بدن او مى‌ماليدند. وقتى به پدرش گفته شد که اينها چه هستند؟ خنديد و گفت: اينها فرشتگان آسمان هستند که براى تبرّک‌جستن به اين نوزاد پايين آمده‌اند و اين فرشتگان وقتى او ظهور کند ياوران او هستند!

ج. در کتاب روضة‌الواعظين اين روايت وارد شده است[1] ولي روايت کتاب روضةالواعظين اگرچه در کتب معتبر نيست، ولي اين مضامين و اخبار از ملائکه مورد انکار و استبعاد مؤمن واقع نمي‌شود و به‌علاوه مکرّر گفته‌ايم كه در روايات، بايد اهل‌فن و اطلاع، اظهارنظر کنند وگرنه روايات غیرمقبول در جوامع سنّي خيلي بيشتر است و ما درباره کتاب بخاري و انتخاب او از احاديث، مطالبي را قبلاً گفتيم که ديگر تکرار نمي‌کنيم.

به‌علاوه مي‌گوييم، نصرت غيبي الهي به‌وسيله ملائکه – چنان‌که از همين خبر هم استفاده مي‌شود - در زمان خروج است، چنان‌که نزول ملائکه براي نصرت رسول خدا‌(ص)  در جنگ بدر بود[2] و در جنگ احد و جنگ‌هاي ديگر نبود؛ زيرا امور با جريان

 

عادي سير داشت و اعجاز و نصرت‌هاي غيبي به‌طور نادر جريان مي‌يافت. پس نزول ملائکه و تبرک‌جستن آنها به وليّ خدا بعيد نيست.

ملائکه الهي همواره هستند و مأموريّت‌ها و وظايف خاصّی دارند. امور غيبي و وجود عالم غيب و ملائکه برحسب آيات متعدّد قرآن کريم ثابت است و هر مؤمني بايد ايمان به وجود ملائکه داشته باشد.چرا انکار يا استبعاد مي‌کنيد؛ آیا نخوانده‌اید که:

(آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ )؟[3]

اگر همه مردم دنيا هم با شما در اين استبعادات و شبهه‌افکني‌ها همراه شوند، شيعه ايمان به غيب دارد و به ملائکه که: «لايَعْلَمُ عَدَدَهُم إلّا هُو»[4] ايمان دارند.

 


[1]. فتال نيشابوري، روضة‌الواعظين، ص260.

[2]. آل عمران، 123 – 126. « خداوند شما را در «بدر» يارى كرد (و بر دشمنان خطرناك، پيروز ساخت) درحالى‌كه شما (نسبت به آنها)، ناتوان بوديد. پس، از خدا بپرهيزيد (و در برابر دشمن، مخالفتِ فرمانِ پيامبر نكنيد)، تا شكر نعمت او را به‌جا آورده باشيد! در آن هنگام كه تو به مؤمنان مى‏گفتنى: «آيا كافى نيست كه پروردگارتان، شما را به سه هزار نفر از فرشتگان، كه از آسمان فرود مى‏آيند، يارى كند؟!» آرى، (امروز هم) اگر استقامت و تقوا پيشه كنيد، و دشمن به همين زودى به سراغ شما بيايد، خداوند شما را به پنج هزار نفر از فرشتگان، كه نشانه‏هايى با خود دارند، مدد خواهد داد! ولى اينها را خداوند فقط بشارت، و براى اطمينان خاطر شما قرار داده وگرنه، پيروزى تنها از جانب خداوند تواناى حكيم است!».

[3]. بقره، 285؛ «پيامبر، به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده، ايمان آورده است. (و او، به تمام سخنان خود، كاملًا مؤمن مى‏باشد) و همه مؤمنان (نيز)، به خدا و فرشتگان او و كتاب‌ها و فرستادگانش، ايمان آورده‏اند».

[4]. «جز خدا کسی شمار آنان را نمی‌داند».

نويسنده: