وریز وجوهات
بي‎ترديد كساني كه مي‎خواهند اسلام را در آينه اعمال و رفتار اجتماع مسلمانان اين عصر ببينند و آن جمال نوراني و خورشيد جهان تاب را در چنين منظر و آيينه تيره و تار زيارت كنند، سخت در اشتباه‌اند. اگر تصوير چهره اسلام ممكن بود و يك نفر آگاه به تمام...
چهارشنبه: 7 / 04 / 1396 ( )

 روایات در باب نام مبارک حضرت مهدی(علیهالسلام)

س. در حديثی از پیامبرŒ آمده است: «اگر از دنيا فقط يک روز باقى بماند، خداوند آن روز را طولانى مى‌کند تا آنکه در آن روز مردى از اهل‌بيت من برمى‌خيزد که اسم او اسم من است و اسم پدرش اسم پدر من است».

مشخص است که اسم پيامبرŒ محمد بن عبدالله است و شيعه مى‌گويند اسم مهدى محمد بن حسن است. اين اشکال بزرگى است!

ج.

إذا لَمْ تَسْتَطِعْ أمراً فَدَعْهُ
 

 

وَ جاوِزْهُ إلی مَنْ يَسْتَطيعُ[1]
 

 

اي کاش شما کتاب‌هاي خودتان را دراين‌باره مي‌ديديد و بعد اشکال مي‌کرديد.

اين را که اسم پدرش اسم پدر من است زائده از عاصم در روايت أبي‌داوود  اضافه كرده است[2] و درباره او گفته‌اند كه به احاديث اضافه مي‌كرده است.[3]

حافظ گنجي می‌گوید: كه ترمذي اين روايت را آورده و عبارت «وَ إسْمُ أبيه إسْم أبي» را ذكر نكرده است[4] و امام احمد با آن ضبط و اتقان، اين حديث را در مسند

 

خود در جاهاي مختلف به عبارت «إسْمُه إسْمي»[5] نقل كرده است، سپس گفته: حافظ ابونعيم طرق اين حديث را در مناقب مهدي جمع كرده است از جمع بسياري كه اسنادشان اين‌گونه است: عَنْ عاصِم بنِ أبي النّجود عَن زَر عن عبدالله عنِ النبي‌(ص) . و ازجمله اين افراد، سفيان بن عيينه است كه از طرق مختلفي آن را نقل كرده است.[6]

سپس تعداد زيادي از اصحاب حديث و مشاهير خود را نام مي‌برد كه به خاطر طولاني‌شدن، آن را ذكر نمي‌كنيم تا اينكه مي‌گويد: همه اينها «اسمه اسمي» را روايت كرده‌اند مگر عبيدالله بن موسي از زائدة از عاصم كه مي‌گويد: «و إسْمِ أبيه إسْمُ أبي».

و برای شخص عاقل جای هيچ شك و شبهه‌ای نيست كه اين زياده باتوجه‌به اجتماع اين‌همه از اصحاب حديث، هيچ اعتباري ندارد.

به‌علاوه، اينكه برخي احتمال داده‌اند كه اين زياده در روايت براي تأييد بعضي از سياست‌ها و حكومت‌ها، مثل حکومت محمد بن عبدالله منصور عباسي ملقّب به مهدي يا تأييد قيام محمّد بن عبدالله بن حسين ملقّب به نفس زکيّة زياد و جعل شده است.

و كلام دراين‌باره مفصل است كه مي‌توانيد به کتاب منتخب‌الأثر[7] مراجعه و آنچه كه از بعض بزرگان شيعه براي امکان مراد صحيح از روايت بيان شده مطالعه نماييد، مثلاً مي‌توان گفت كه مراد از «إسْمُ أب النّبي‌(ص) » کنيه او كه ابومحمد است باشد و مراد از «إسْمُ أبيهِ» كنيه امام حسن عسكري‌(علیه‌السلام)  يعني ابومحمد باشد، ولي با توضيحي كه داديم نيازي به اين تفسير نيست.

 


[1]. هرگاه توانایی کاری را نداری آن را واگذار کن به کسی که توانایی آن را دارد.

[2]. ابوداوود سجستاني، سنن، ج2، ص309.

[3]. اربلي، کشف‌الغمه، ج3، ص277؛ طوسي، الغيبه، ص181 «پاورقي»؛ درباره شرح‌حال زائده رجوع کنيد به: ابن‌حبان بستي، المجروحين، ج1، ص307 – 308؛ ذهبي، ميزان‌الاعتدال، ج2، ص65.

[4]. ترمذي، سنن‌، ج3، ص343، «إسْمُهُ إسْمي».

[5]. احمد بن حنبل، مسند، ج1، ص376، 430، 448. «نام او نام من است».

[6]. گنجی شافعی، البیان فى اخبار صاحب‌الزمان(عج)، ص93 - 94.

[7]. ر.ک: صافی گلپایگانی، منتخب‌الاثر فی الامام الثاني‌عشر(عج).

نويسنده: