وریز وجوهات
به مناسبت ایام جانسوز اربعین حسینی (علیه السلام) و رحلت پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله)، شهادت امام حسن مجتبی و شهادت امام رضا (علیهماالسلام)، مجلس عزاداری و سوگواری با حضور علماء، فضلا، هئات مذهبی و شیفتگان خاندان عصمت و طهارت (علیهم السلام...
پنجشنبه: 2/آذر/1396 (الخميس: 4/ربيع الأول/1439)

امکان معرفت امام غایب

س. شيعيان روايت مى‌کنند که حسن عسکرى پدر امام منتظر فرمان داده که خبر امام مهدى از همه پنهان شود به‌جز از افراد مورد اعتماد و ازطرفى برخلاف اين مى‌گويند که هرکس امام را نشناسد خدا را نشناخته و اگر در اين حالت بميرد بر کفر و نفاق مرده است! این تناقض چگونه حل می‌شود؟

ج. پنهان‌بودن و غايب‌بودن به شخص و جسم و ناشناخته‌بودن، با معرفت‌داشتن به شخصيّت منافات ندارد.

مقصود از شناختن امام‌زمان اين است که آن وجود عزيز را به اوصاف و مقاماتي که دارد و به وجود و موجوديت بشناسيم و اين غير از اين است که امام بشخصه شناخته شود.

بسياري در زمان پيغمبر اکرم‌(ص)  هم بودند که پيامبر را غايبانه شناخته و به او ايمان آورده بودند، امّا بسا اگر به حضور شخص او مي‌رسيدند او را نمي‌شناختند. اين موضوع نسبت به همه ائمه‌(علیهم‌السلام)  در مورد معرفت آنها بوده است.

 بسياري از شيعيان در اکناف و اطراف عالم بوده‌اند که هرگز به شرف ديدار جسماني امام‌(علیه‌السلام)  نايل نشدند، امّا بااين‌وجود آنها امام‌شناس بودند و به مرگ جاهليّت نمي‌مردند.

بسا کساني که پيش امام‌(علیه‌السلام)  بودند و هر روز هم به ديدار حضرت نايل مي‌شدند، امّا

 

امام‌(علیه‌السلام)  را نشناخته بودند. به يک معنا ابوجهل و کفّار و منافقين رسول خدا‌(ص)  را مثل ديگران مي‌شناختند امّا واقعاً نمي‌شناختند.

غرض از اينکه امام حسن عسكري‌(علیه‌السلام)  آن حضرت را به همه جز به خواصّ نشان نمي‌داد، او را از نظر اعدا و دشمنان حفظ مي‌نمود.[1]

 

 

[1]. صافي گلپايگاني، منتخب‌الاثر، فصل دوم، باب32 (في أنّه خفيّ الولادة).

موضوع: 
نويسنده: