وریز وجوهات
صبح امروز همزمان با سالروز شهادت حضرت حمزه سیدالشهداء و حضرت عبدالعظیم حسنی علیهما السلام، مراسم سوگواری در دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی (مد ظله العالی) و با حضور معظم له  برگزار شد. در این مراسم که با حضور معظم له، علما،...
چهارشنبه: 4 / 05 / 1396 ( )

 تقیّه و عصمت اهل‌بیت(علیهمالسلام)

 س. شيعيان مى‌گويند که ائمه معصومند و ازطرفى مى‌گويند آنها تقيّه مى‌کنند و اين دو چيز باهم تناقض دارند.

پس وقتى شما صحت آنچه را که امامانتان مى‌گويند و انجام مى‌دهند نمى‌دانيد، معصوم‌بودنشان چه فايده‌اى دارد؟ شما مى‌گوييد که «نُه‌دهم دين تقيّه است». ترديدى نيست که ائمه شما به اين نُه‌دهم عمل کرده‌اند و اين با عصمت خيالى آنها تضاد دارد.

ج. عصمت با تقيّه هيچ منافاتي ندارد. تقيّه، عمل به وظيفه است و معنايش اين است که در هرکجا، خطري شخصي يا عمومي براي اسلام يا مسلمين در اثر اظهار حق پيش بيايد شخص تقيّه نمايد، مثل تقيّه عمّار که قرآن فرمود (إلّا مَن اُكرِه وَ قَلْبُهُ مُطمَئنٌّ بِالإيمَانِ)[1] تا آنجا که وقتي عمّار حضور رسول خدا‌(ص)  شرفياب شد و مي‌گريست و از آنچه از او صادر شده بود سخت نگران و پريشان‌حال بود، عرض کرد: «نِلْتُ مِنْکَ». رسول خدا‌(ص)  به او فرمود: «إِنْ‏ عَادُوا لَكَ‏ فَعُدْ لَهُم‏»[2] اين دستور، کلام کسي را که مأمور به تقيّه است حجّت عليه او قرار نمي‌دهد.

مسئله‌ تقيّه شيعه و امامان شيعه در برابر حکّام جور و آن افراد به اسم خلفا که از هيچ جرم و جنايت و گناهي پرهيز نداشتند، بود.

 

در برخورد با خلفا هرجا خطر بود، دستور مي‌دادند که شيعه جان خود را به خطر نياندازند. معناي اينکه نُه‌دهم دين تقيّه است اين است که در برابر آنها تحت‌تأثير احساسات حق‌خواهانه و نصرت حق، بي‌فايده خود را به کشتن ندهند.

اين موارد معلوم بود و با عصمت امام منافات ندارد. همة حقايق، احکام، اصول و فروع دين را بيان کردند و مثل آفتاب جهان‌تاب و روشن‌تر از آن در اختيار مسلمانان جهان است.

عصمت ائمه و عترت پيغمبر‌(ص) ، عصمت خيالي نيست، بلكه عصمت عقلاني، عصمت قرآني و وحياني است. عقل و نقل بر عصمت آنها دليل و برهان است. آيه تطهير[3]، دليل قرآني است. حدیث متواتر ثقلين[4] - که مصونيت از ضلالت را به تمسّک به ثقلين منوط مي‌كنند و از تقدّم بر اهل‌بيت‌(علیهم‌السلام)  و تأخّر از آنها نهي بليغ مي‌فرمايند - دليل بر عصمت است.

 

 

[1]. نحل، 106؛ «به‌جز آنها كه تحت فشار واقع شده‏اند درحالى‌كه قلبشان آرام و با ايمان است».

[2].  فخر رازی، التفسیر‌الکبیر، ج20، ص121.

[3]. احزاب، 33.

[4]. احمد بن‌حنبل، مسند، ج3، ص59؛ ترمذی، سنن، ج5، ص328 - 329؛ طبرانی، المعجم‌الکبیر، ج3، ص65 - 67.

موضوع: 
نويسنده: