وریز وجوهات
صبح امروز 5 شعبان المعظم 1439 (2 اردیبهشت1397) آقای دکتر کنعانی رئیس جدید دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران در مصر با حضور در بیت مرجع عالیقدر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف با معظّم له دیدار کرد. ایشان در ابتدا، به تشریح بخشی...
چهارشنبه: 5/ارد/1397 (الأربعاء: 9/شعبان/1439)

 فلسفه تقیّه توسط اهل‌بیت(علیهمالسلام)

س. علّت تقيه، فقط ترس است و ترس و هراس بر دو نوع است: اول اينکه انسان از اين بترسد که جانش را از دست بدهد و دوم اينکه از شکنجه‌‌شدن و اذيّت و آزار بترسد. كسانی كه شما می‌گوييد از طرف خدا امام بوده‌اند چرا تقيّه مى‌کردند بااينكه وظیفه‌شان تبلیغ دین خدا بوده است؟

ج. جواز و بلکه وجوب تقيّه، فقط براي ترس از جان، بيم از آزار و شکنجه و بردن مال و هتک شرف و آبرو نيست، هرچند براي اين امور حسب موضوعات و موارد جايز مي‌شود.

گاه تقيّه در مورد شخصي و ترک حکم خاص شرعي است که در اين موارد، ترس از شکنجه و آزار نيز مجوّز مي‌شود، ولي عمده تقيّه‌ای که شيعه آن را در مورد ائمه‌(علیهم‌السلام)  مخصوصاً اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام)  و ترک معارضه فيزيکي، جنگ و مقاتله در آن شرايط مطرح مي‌کنند، مصلحت اسلام و حفاظت از شجره‌ طيّبه دين مبين جديد‌الحدوث مخصوصاً در آن شرايط که مؤسس آن رحلت کرده بود، می‌باشد.

و مثل آيه (إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإيمان‏)[1] مسئله حفظ نفس خود شخص است، اما در باب تقيّه، آنچه از ائمه‌(علیهم‌السلام)  صادر شده، بالاتر از حفظ نفس و دفع ضرر شخصي است. حفظ اسلام و دفع خطر از دين و مسلمانان مقصود است.

 


[1]. نحل، 106؛ «به جز آنها كه تحت فشار واقع شده‏اند درحالى‌كه قلبشان آرام و با ايمان است».

موضوع: 
نويسنده: