وریز وجوهات
 عصر روز پنج شنبه ۲۶ ربیع الثانی ۱۴۴۰ (۱۳ دی‌ماه)، وزیر امور اقتصاد و دارایی به همراه جمعی از معاونان، با حضور در بیت مرجع عالیقدر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی دامت برکاته، با معظّم له دیدار و از توصیه‌های ایشان بهره‌مند شدند. در...
يكشنبه: 30/دى/1397 (الأحد: 13/جمادى الأول/1440)

 پرهیز از گناه، اثر دوستی حضرت علی(علیهالسلام)  

 س. شيعيان به پيروان خود جرئت داده‌اند تا مرتکب هرگونه گناهی بشوند، زيرا به آنها مى‌گويند که چون شما على را دوست داريد هر گناهى مرتکب شويد اشکال ندارد.

ج. هرگز چنين نيست. مذهب شيعه اهل‌بيت‌(علیهم‌السلام)  سخت‌گيرترين همه فِرَق مسلمان‌ها در انجام واجبات و ترك محرّمات مي‌باشد.

مظاهر زندگي آنها، كسب‌وكار، سياست، تجارت، فرهنگ و تعليم‌وتربيت آنها بر اساس مراقبت تامّ و تمام از احكام خدا و قرآن مجيد است.

همان‌گونه که آيات تشويق به توبه و استغفار )إنَّ اللّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً([1] و (إنَّ اللّهَ لايَغْفِرُ أنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشَاء)[2] و رواياتی، مثل «التَّائِبُ‏ مِنَ‏ الذَّنْبِ‏ كَمَنْ لَا ذَنْبَ لَه‏»[3] هيچ‌يک سبب جرئت بر گناه نمي‌شود، روايات «حُبُّ‏ عَلِيٍّ‏ جُنَّة»[4] نيز موجب جرئت بر گناه نمي‌شود، بلکه سبب احساس پرهيز بيشتر از گناه مي‌شود.

 


[1]. زمر، 53؛ «همانا خدا همه گناهان را مى‏آمرزد».

[2]. نساء، 48، 116؛ «خداوند (هرگز) شرك را نمى‏بخشد! و پايين‏تر از آن را براى هركس (بخواهد و شايسته بداند) مى‏بخشد».

[3]. ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج11، ص181؛ «کسی که از گناه توبه کند مانند کسی است که گناه ندارد».

[4]. مجلسی، بحارالانوار، ج39، ص258؛ «دوستی و محبّت علی × سپر (آتش جهنم) است».

نويسنده: