وریز وجوهات
برخی از احکام زکات فطره * كسي كه موقع مغرب شب عيد فطر بالغ و عاقل و هشيار است و فقير و بنده كس ديگري نيست، بايد براي خودش و كساني كه نان‌خور او هستند، هر نفري يك صاع كه تقريباً سه كيلو است گندم يا جو يا خرما يا كشمش يا برنج يا ذرت و مانند اين‌ها...
چهارشنبه: 7 / 04 / 1396 ( )

 اعتبار روایات كتاب شریف كافی

س. مگر شيعه نمى‌گويد كه بيشتر روايت‌های کتاب کافى ضعيف هستند و چيز صحيحى جز قرآن نداريم. پس چرا به دروغ مى‌گويند که کافى، شرح و تفسير قرآن است!

ج. شيعه مي‌گويد هر حديثي که عندالعقلاء معتبرالصدور باشد معتبر است و بااين‌وجود، در عقايد و مطالب اصولي، به خبر واحد معتبر هم عمل نمي‌کند.

در کافي، همه روايات صحيح؛ چه در اصول و چه در فروع، شرح، بيان و تفصيل قرآن است و اگر خبري به فرض با قرآن کريم مباينت به تباین داشته باشد که حتي مقيّد اطلاق يا مخصّص عام يا تفسير لفظ نباشد، آن را طرد و طرح مي‌نمايند.

اين روش بزرگان و دانشمندان شيعه در مواجهه با روايات است. نمی‌دانم شما از كجا می‌گوييد كه شيعه همه روايات كافی را تفسير قرآن می‌داند؟!

شما چرا از روايات خودتان در کتابي که آن را از صحيح‌ترين کتب حديث معرفي مي‌شود، (صحيح‌البخاري) نمي‌گوييد كه صاحب آن خود از دشمنان اهل‌بيت‌(علیهم‌السلام)  است و کسي است که از اعدا عدوّ اهل‌بيت‌(علیهم‌السلام)  و انصب نواصب، مثل حريز بن‌ عثمان که اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام)  را - که پيغمبر اکرم‌(ص)  فرموده بود: «مَنْ سَبَّ عَليّاً فَقَدْ سَبَّنی»[1]- هر شبانه‌روز يکصدوچهل مرتبه لعن و سب مي‌کرد، از زیاد ‌بن ‌ثعلبه که

 

حسنین‌(علیهماالسلام)  را سب می‌نمود[2] و از عمران‌بن‌حطان و جماعتي از اين رديف مردم، روايت نقل مي‌کند! ولي از مثل امام جعفر صادق‌(علیه‌السلام)  يک روايت هم نقل نمي‌کند و حال اينکه در صحيح مسلم از آن حضرت روايت نموده و يکي از آن روايات در مورد حج است[3] و ابوحنیفه می‌گوید: امّت در مسائل حج عائله امام‌صادق‌(علیه‌السلام)  هستند[4] و از این حدیث چهارصد حکم شرعي در مورد حج استفاده مي‌شود.

همين بخاري رواياتي را نقل کرده که حاکي از عدم معرفت او به نبوّت و مقام رسالت است.

او کسي است که حتّي از بعض صحابه، مثل ابوالطفيل عامر بن واثله به جرم تشيّع و ولاي اهل‌بيت‌(علیهم‌السلام)  روايت نکرده است.

اين بخاري کسي است که در کتاب أوسط - که اسماي خلفا و امرا را ذکر کرده - از اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام)  اين نفس رسول‌(ص) [5] نام نمي‌برد و ... .

 

 

[1]. احمد بن حنبل، مسند، ج6، ص323؛ «هرکس علی را ناسزا گوید مرا ناسزا گفته است».

[2]. ابن‌حبان بستی، المجروحین، ج1، ص268؛ ابن‌حجر عسقلانی، تهذیب‌التهذیب، ج2، ص210.

[3]. مسلم نیشابوری، صحيح، ج4، ص38 - 43.

[4].  «لَوْلا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ مَا عَلِمَ‏ النَّاسُ‏ مَنَاسِكَ‏ حَجِّهِم.»؛ «اگر امام‌صادق× نبود مردم مناسک حج خود را نمی‌دانستند». صدوق، من لايحضره الفقيه، ج‏2، ص519.

[5]. آل عمران، 61؛ فرات کوفي، تفسير، ص86؛ طبرسي، مجمع‌البيان، ج2، ص764؛ فخر رازي، التفسير‌الکبير، ج8، ص86؛ حويزي، نورالثقلين، ج1، ص348 – 349.

نويسنده: