وریز وجوهات
  ابوالقاسم عبدالعظيم بن عبدالله بن علي بن الحسن بن زيد بن السبط الاكبر الامام ابي محمد الحسن المجتبي عليه‌الصلوة و السلام یكي از اعاظم ذرّيه‌ی رسول و فرزندان مرتضي و بتول صلوات الله عليهم‌ اجمعين و از شخصيت‎ها و معاريف علماي اهل‎بيت و...
سه شنبه: 27/آذر/1397 (الثلاثاء: 9/ربيع الثاني/1440)

سپاه باطل و عدم بصيرت

به‌هرحال، اگرچه ما نمي‌توانيم هويت حق‌ستيزي فوق‌العاده و دشمني بي‌اندازة بني‌اميّه با خاندان رسالت و ميزان عداوتشان با دين را ارزيابي كنيم، امّا مي‌دانيم كه بااين‌وجود در ميان همين اشقيا كسي نبود كه براي كشته‌شدن و بذل جان آمده باشد؛ همه آمده

 

بودند تا بازگردند و جايزه بگيرند يا اينكه مورد خشم ابن‌زياد قرار نگيرند. و در ميان آنها بسا كساني بودند كه مانند حرّ منتهي‌شدن اين جريان به شهادت امام‌(علیه‌السلام) را پيش‌بيني نمي‌كردند و كساني ديگر هم شايد استقامت و ايستادگي امام‌(علیه‌السلام) و يارانش را در موقفي كه داشتند باور ننموده و گمان مي‌كردند پيشنهاد تسليم يا جنگ و شهادت در آن شرايطي كه بزرگ‌ترين شجاعان دنيا را به تسليم وادار مي‌نمود، كارساز مي‌شود و امام‌(علیه‌السلام) و يارانش به ذلّت تسليم تن در مي‌دهند.

خلاصه، جز عدة معدودي، احدي از آنها نبود كه بتواند خود را با حساب معنويات قانع سازد و از خسارت و صدمة معنوي‌اي كه در اين جنگ مي‌بيند استقبال داشته باشد و مرگ در آن مهلكه را براي خود هلاكت حقيقي نداند. آنها نمي‌توانستند مواقف امام و يارانش را داشته باشند؛ زيرا بر باطل بودند و نمي‌توانستند در وجدان خود جنگ با پسر پيغمبر را توجيه كنند.

موضوع: 
نويسنده: