وریز وجوهات
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ الْبَرَّ التَّقِيَّ الْإِمَامَ الْوَفِيَّ أیُّهَا الجَواد یابنَ رَسُولِ اللّهِ.   مجلس عزاداری و سوگواری شهادت جانسوز حضرت محمد بن علی الجواد علیهما‌السلام با حضور علماء،...
چهارشنبه: 24/مرد/1397 (الأربعاء: 3/ذو الحجة/1439)

سپاه حق، سپاه بصيرت

امّا اصحاب امام‌(علیه‌السلام) همان‌طور كه خود امام‌(علیه‌السلام) آنها را توصيف كرد و آنها نيز خودشان مكرّر اعلام كردند، به چيزي جز شهادت در راه امام‌(علیه‌السلام) راضي نمي‌شدند و همه آمده بودند كه در آن مهلكه، جان خويش را فدا كرده و به فوز شهادت نايل شوند. هدفشان از اينكه

 

قرآن، موضع مجاهدين در راه خدا و در ركاب پيغمبر را به آن توصيف كرده و مي‌فرمايد:

﴿قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ﴾؛[1]

بالاتر بود. موقف آنها بين تسليم و ترك حق و ترك امام يا شهادت در راه خدا خلاصه شده بود و آن رادمردان ايمان و شرف انسانيت، شهادت را اختيار كرده بودند و لحظه‌اي در آن ترديد نكردند و به اينكه بر حق‌اند و شهادتشان در راه خداست و در اين جنگ، زيان نمي‌كنند و كشته‌شدنشان در نزد خدا بي‌عوض نمي‌ماند، ايمان محكم داشتند؛ از اين جهت حتّي يك تن از آنها در روز عاشورا ميدان جنگ را خالي نكرد درحالي‌كه دشمنانشان هركجا خطر مرگ را مي‌ديدند پا به فرار گذارده و مي‌گريختند.

 

[1]. توبه، 52. «بگو: آيا دربارة‌ ما، ‌جز يكي از دو نيكي (پيروزي يا شهادت) را انتظار داريد؟».

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: