وریز وجوهات
امروز پنج شنبه ۱۱ مردادماه ۹۷ جمعی از مردم با مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی دامت برکاته دیدار کردند.   معظم له در این دیدار، با اشاره به مشکلات اقتصادی کشور فرمودند: آیا وقت آن نرسیده است که مسئولان، به وضعیت بد...
جمعه: 26/مرد/1397 (الجمعة: 5/ذو الحجة/1439)

فرصت تفكّر

اين مهلت‌خواهي، متضمّن معاني عالي و اعلان موضع برحق امام بر آن گروه ستمكار كافر بود، اعلان حقيقت، اعلان توحيد و اعلان محكوميت دشمن بود و درعين‌حال مهلت و فرصتي براي سپاه عمر سعد بود كه اگر برخي از آنان تابه‌حال فكر مي‌كردند كه جنگ، با تسليم سيّدالشهدا‌(علیه‌السلام) و اصحابش به پايان مي‌رسد و به شمشيركشيدن بر روي آن حضرت، كه با شمشيركشيدن بر روي پيغمبر فرقي ندارد، منتهي نمي‌شود، اكنون كه بر سر دو راهي جهنّم و بهشت قرار گرفته‌اند در اين يك شب در كار خود تأمّل كنند.

 

اگر در همان عصر تاسوعا جنگ بلافاصله شروع مي‌شد، براي آن عدّه‌اي كه شب عاشورا به اصحاب امام‌(علیه‌السلام) مي‌پيوستند ديگر فرصتي براي تصميم‌گيري و بازگشت به‌سوي حق وجود نداشت و چه‌بسا كه براي سعادتمندي مانند حرّ نيز سعادت ندامت و رجوع به حق حاصل نمي‌گرديد.

بنابراين، اين مهلت يك‌شبه اگرچه به حسين‌(علیه‌السلام) و اصحابش براي عبادت داده شده بود، امّا مهلتي براي سپاه عمر سعد هم بود كه در اين يك شب فكر كرده و با رجوع به وجدان خود تصميم بگيرند؛ اگرچه ابن‌سعد و شمر و سنانها تصميم خود را گرفته بودند و براي محاربه با خدا به كربلا آمده بودند، امّا بسياري بودندكه به‌زور و تهديد و تحت‌تأثير عواملي چون ضعف ايمان و نداشتن شجاعت نفساني، و به اميد خاتمة غائله با تسليم‌شدن امام‌(علیه‌السلام) بودند؛ ازاين‌رو براي اينكه بر آنها اتمام‌حجّت شود، اين فرصت يك‌شبه ‌لازم بود‌كه همين فرصت در رجوع‌ عدّه‌اي به‌ حقّ، مؤثّر واقع ‌گرديد.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: