وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم «لَقَدْ مَنَّ اللهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يتْلُوا عَلَيهِمْ آياتِهِ وَ يزَكِّيهِمْ وَ يعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلاَلٍ مُبِينٍ»...
سه شنبه: 4/ارد/1397 (الثلاثاء: 8/شعبان/1439)

شوق ديدار

شب عاشورا، صداي عبادت و مناجات دلنواز حسين‌(علیه‌السلام) و اصحاب بزرگوارش صحراي كربلا را آكنده از عطر روحانيت، معنويّت، شور و شوق و توجّه به خداي متعال كرده بود؛ گروهي

 

پاكباز، دل از جان شسته و خود را به خدا فروخته و مطلوب و مقصود خود را يافته بودند و دعوت به قرآن، دعوت به حق، دعوت به محكوم‌كردن ظلم و استكبار و دعوت به نصرت حق و دفاع از نواميس دين را لبّيك گفته بودند.

دعاهايشان همه مشحون به معرفت و حمد و شكر الهي بود؛ خالصانه‌ترين ستايش‌ها و نيايش‌ها همان بودند كه آن عزيزان درگاه خدا، به پيشگاه معبود حقيقي خود تقديم مي‌كردند.

آنان دلشان فارغ از همة اغيار، و پر از اخلاص و محبّت به او بود. آن حالي را كه داشتند مغتنم مي‌دانستند و به آن معراجي كه عروج كرده بودند سرافراز و سربلند بودند.

 

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: