وریز وجوهات
  بسم الله الرحمن الرحیم قال الله تعالی: «وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَیّامِ الله» السَّلام علی مولانا صاحب العصر و الزّمان بقية الله ارواح العالمين له الفداء و علی آبائه الطّاهرين و علی شيعته، المتمسِّکين بأمره، الفائزين بولايته و المنتظرين لظهوره...
سه شنبه: 20/آذر/1397 (الثلاثاء: 2/ربيع الثاني/1440)

چند نكته از يك دعا

در اين دعا، كه جمله‌هاي توحيدي آن را بزرگان علما و اهل معرفت و ارتباط با حقايق عالي و معاني متعالي بايد شرح بدهند و برهان قدرت ايمان، وثوق، اعتماد و اميد امام‌(علیه‌السلام) به خداست، به نكته‌هاي بزرگي اشاره شده است.

اوّل: توحيد در مقام وثوق و اعتماد و اتّكا؛ امام‌(علیه‌السلام) در اندوه‌ها تنها

 

خدا را پشتيبان و تكيه‌گاه خود مي‌داند و به احدي غير از خدا اعتماد و اتّكا ندارد.

دوّم: توحيد در مقام رجا و اميد؛ كه در اين مرتبه و مقام نيز حسین‌(علیه‌السلام) در هر شدّت و سختي به او و حُسن قضاي او اميدوار است.

سوّم: خدا را ستايش مي‌نمايد كه در همة حالات و همة همّ و غم‌ها، هموم و غموم او را برطرف ساخته و غصّه‌هايي كه دل را ضعيف مي‌نمايد و راه چاره در آنها بسته مي‌شود و در آن دوست، شخص را وامي‌گذارد و دشمن، شماتت مي‌نمايد، برطرف فرموده است. در اينجا و در اين موقف هولناك نيز از خدا مي‌خواهد كه به او توان حفظ آن موقف را عطا كند و او را در تحمّل اين‌همه مصيبت‌ها و بليّات ياري فرمايد كه تا پايان راه، همة اين مدارج و معارج را خودش و اهل‌بيت و اصحابش با عزمي خلل‌ناپذير طي نمايند، و مشتاقانه، يكايك گردنه‌هاي خوفناك اين وادي را پشت سر گذاشته و پيش بروند؛ و بروند تا به جايي برسندكه ديگر اين عقل‌هاي محدود ما از درك اوج آن عاجز است، و همة قلّه‌هاي عظمت را فتح نمايند.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: