وریز وجوهات
* بازخوانی پیام‌های مرجع عالیقدر آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف - پیام معظم له به مناسبت واقعه دردناک تخریب حرم امامین عسکریین علیهماالسلام بسم الله الرحمن الرحیم ألا ما لهذه السماء لا تمور؟! و ما للجبال تری لا تسير؟!...
يكشنبه: 29/مهر/1397 (الأحد: 10/صفر/1440)

حيات دين، مرهون شهادت حسين(علیه‌السلام)

اي حسين(علیه‌السلام)! اسلام از تو زنده شد و قرآن از تو محفوظ ماند. تو ارزش و بهاي انسانيت را نشان دادي و كريمة ﴿إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَموُنَ﴾[1] را تفسير كردي.

اي حسين! اسلام غير از تو ناصر و ياور و نجات‌بخشي نداشت؛ تو را صدا مي‌كرد و به تو شكايت مي‌نمود و اين تو بودي كه به ياري اسلام شتافتي و گمراهي‌ها را برطرف كردي.

لَقَدْ بَذَلْتَ مُهْجَتَكَ فِي اللهِ وَاسْتَنْقَذْتَ عِبَادَ اللهِ مِنَ الْجَهَالَةِ وَحَيْرَةِ الضَّلَالَةِ.[2]

 

در آن اوضاع و احوالي كه بني‌اميّه بر كشورهاي اسلامي مسلّط شده بود، تمام وسايل تبليغي را براي منحرف‌كردن مردم از توحيد و اسلام و از اهل‌بيت(علیهم‌السلام) و براي تجديد عهد جاهليت به كار گرفته بود. سكوت مرگبار و تسليم در برابر آن وضع ناهنجار و آن‌همه استكبار و تجاهر به معاصي و گناهان، كه نمونة آن، همان يزيد الخمور و يزيد الفهود و يزيد الفسق و الفجور بود، همه‌جا را فرا گرفته بود و تنها صداي حسين(علیه‌السلام)، كه صداي اسلام و صداي قرآن بود، عالم اسلام را بيدار كرد و صداي دلنواز شوق و اشتياق او به شهادت در راه خدا، احياگر اسلام شد.

 

[1]. بقره، 30. «من به آنچه شما علم ندارید آگاهم!».

[2]. به تحقيق خون و جان خويش را در راه خدا بذل نمودي و بندگان خدا از جهالت و حیرت گمراهی نجات دادی.

موضوع: 
نويسنده: