وریز وجوهات
  بسم الله الرحمن الرحیم قال الله الحکيم: «أَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي» سلام و تحيّات خداوند بر کساني که نماز را برپا مي دارند و نداي آسماني توحيد را پاسخ مثبت داده و به سوي ذکر و ياد آفريدگار جهان مي شتابند. درود و رحمت الهي بر کساني باد...
دوشنبه: 19/آذر/1397 (الاثنين: 1/ربيع الثاني/1440)

باوفاترين اصحاب

ورود امام‌(علیه‌السلام) به كربلا همراه با اهل‌بيت، آن شخصيّت‌هايي كه براي خدا، خلقي و بنده‌اي عزيز‌تر از آنها در روي زمين نبود، ملحق‌شدن‌ افرادي معدود از نخبگان و فرهيختگان عالم اسلام به آن حضرت،

 

مواضع اصحاب تا روز عاشورا، نيل به شهادت، شور و شوق و استقامت و پايداري آنها كه اگر جانشان هزار جان بود و جان‌نثاري در راه دين و نصرت امام‌(علیه‌السلام) هزار بار بيشتر ممكن بود شيفته و مشتاق آن بودند، همه براي عالم انسانيّت، عبرت، درس و دستور زندگي شرافتمندانه و خداپسندانه است. مواقف بي‌مانند و حسّاس و استقبال آنان از تيغ، تير، شمشير، مرگ و شهادت، موقف حبيب، موقف عابس، موقف مسلم بن عوسجه، مواقف آن رجال بي‌نظير كه خود امام‌(علیه‌السلام) در وصف آنها فرمود: «من اصحابي با وفاتر و نيكوكارتر از اصحاب خود نمي‌شناسم»[1]، مواقف بني‌هاشم، موقف و بلكه مواقف حضرت ابي‌الفضل، موقف حضرت علي‌‌اكبر و موقف قاسم هر‌کدام مواقفي است كه تاريخ بشريّت به آن افتخار مي‌نمايد و آية كريمة:‌

﴿إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَموُنَ﴾[2]

را تفسير مي‌كند. در اين ميان، مواقف بانوان هم بزرگ و عظيم بود؛ همه كوه استقامت و صبر و تحمّل، ذلّت‌ناپذير، پابرجا، اميدوار بر غلبة حق و موفّقيّت خود و مغلوبيّت حقيقي دشمن بودند.

 

[1]. «أَمَّا بَعْدُ فَإنِّي لَا أَعْلَمُ أَصْحَابَاً أَوْفَی وَلَا خَيْراً مِنْ أَصْحَابِي». مفید، الارشاد، ج2، ص 91؛ ابن‌نماحلی، مثیرالاحزان، ص38؛ طبرسی، اعلام‌الوری، ج1، ص455؛ ابن‌اثیر جزری، الکامل فی التاریخ، ج4، ص 57.

[2]. بقره، 30. «من به آنچه شما علم ندارید آگاهم!».

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: