وریز وجوهات
  ابوالقاسم عبدالعظيم بن عبدالله بن علي بن الحسن بن زيد بن السبط الاكبر الامام ابي محمد الحسن المجتبي عليه‌الصلوة و السلام یكي از اعاظم ذرّيه‌ی رسول و فرزندان مرتضي و بتول صلوات الله عليهم‌ اجمعين و از شخصيت‎ها و معاريف علماي اهل‎بيت و...
چهارشنبه: 21/آذر/1397 (الأربعاء: 3/ربيع الثاني/1440)

عبرت از سپاه سياه

آن سي هزار يا بيشتر لشكر خون‌‌آشام، اگرچه همة اصحاب را به

 

شهادت رساندند امّا از رخنه در قدرت روحي آنها ناتوان ماندند. اين مواضع براي بشر، عبرت است بايد در طول قرون و اعصار بگويند و بنويسند، در مدرسه‌ها و مكتب‌ها اين ايستگاه‌هاي درخشان را بياموزند‌ و درس بدهند تا بشر، خود و گوهر پاكش را بشناسد و خود را به جيفة دنيا نفروشد و معناي اين كلام بزرگ علوي را درك كند:

«أَلَا حُرٌّ يَدَعُ هَذِهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا».[1]
 

[1]. نهج‌البلاغه، حكمت 456 (ج4، ص105)؛ لیثی واسطی، عیون‌الحکم‌ و المواعظ، ص108؛ مجلسی،‌ بحارالانوار، ‌ج70، ص132- 133. «آيا آزاده‌اي نيست كه اين دنيا را كه در كم‌ارزشي همچون ته‌مانده طعامی است، به اهلش واگذارد؟ به‌راستي‌كه جز بهشت هيچ قیمتی براي جانتان نيست؛ پس آن را جز به  بهشت معامله نكنيد».

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: