وریز وجوهات
حلم و صلح احیاگر دین نوشتار‌های آیت‌الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله‌الوارف شخصيّت والاي حضرت امام حسن مجتبي عليه‌السلام   شخصيّت والاي حضرت امام حسن مجتبي عليه السلام آن پيشواي عاليقدر، بسيار عظيم‌تر از آن است كه امثال حقير بتوانيم...
شنبه: 4/خرد/1398 (السبت: 20/رمضان/1440)

از عاشورا تا رجعت

ارتباط ديگر عاشورا با آخرالزّمان و ظهور حضرت صاحب‌الامر‌(علیه‌السلام) مسئلة رجعت است كه برحسب آن، دشمنان اهل‌بيت(علیهم‌السلام) مخصوصاً قاتلان سيّدالشهدا‌(علیه‌السلام) و كُشندگان اصحاب بزرگوار آن حضرت و ستمكاران و كساني كه به اهل‌بيت‌(علیه‌السلام) ظلم كرده‌اند و همچنين شخص آن حضرت، با اصحاب و انصار عالي‌مقام و كساني كه خدا مي‌خواهد، به دنيا رجوع مي‌نمايند، و قاتلان سيّدالشهدا‌(علیه‌السلام) و ظالمان ديگر، عواقب سوء دنيوي اعمال خود را مي‌بينند. در اين ظهور، عنايات الهيه بر اهل ايمان و شيعيان ظاهر مي‌شود و بركات زمين و آسمان آشكار مي‌گردد. از بينش ديگر مي‌توان تأويل كامل آياتي چون: ﴿وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا﴾[1] را همان رجعت علوي و حسيني دانست و كلام معجزنظام اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام) را كه فرمود:

 

لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْيَا عَلَيْنَا بَعْدَ شِمَاسِهَا عَطْفَ الضَّروُسِ عَلَی وَلَدَهَا. وَتَلَا عَقِيبَ ذَلِكَ ﴿وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ...﴾؛[2]

به همان معناي ظاهر آن دليل دانست و از آنجا كه اين عطف دنيا نسبت به شخص آن بزرگواران، محقّق مي‌گردد، معاني آيه: ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا مِنْكُمْ‏﴾[3] و آيات ديگر و خروج دابّة‌الارض[4]‌ـ كه به اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام) تفسير شده[5] ـ عينيت مي‌يابد.

انتظار فرج، انتظار تحقّق همة اين وعده‌هاي قرآني و وحياني است. هم انتقام از اعداءالله و اعدای آل ‌محمد(علیهم‌السلام) گرفته مي‌شود؛ و هم از بازماندگان فكري و اعتقادي آنها، كه در عصر ظهور وجود دارند؛ همان‌ها كه به يزيد و معاويه و ديگران از اعداي اهل‌بيت(علیهم‌السلام) افتخار مي‌كنند و در مثل زمان ما كتاب حقائق عن اميرالمؤمنين يزيد بن معاويه مي‌نويسند و كتاب العواصم من القواصم ابن‌عربي را نشر مي‌دهند و بر آن شرح و تعليق مي‌نويسند.

 

آخرالزّمان عنوان و اصطلاح وسيعي است كه ما در انتظار آن هستيم و برنامه‌هاي گسترده‌اي كه در آن زمان، اجرا خواهد شد، همه در مسير جهاني‌شدن حق و پيروزي مطلق آن بر باطل و قلع و قمع اعداءالله و اعداءالرسول و اهل‌بيته و النّواصب مي‌باشد، البته ظهور حضرت مهدي‌(علیه‌السلام) و حكومت عدل جهاني آن حضرت به مثابة هستة مركزي آن وقايع است و همة ما در زيارت عاشورا آن ظهور و حضور را از خدا مسئلت مي‌نماييم.

 

[1]. قصص، 5. «و ما اراده كرديم كه به مستضعفان زمين منّت گذاريم».

[2]. نهج‌البلاغه، حكمت209 (ج4، ص47)؛ مجلسی، بحارالانوار، ‌ج24، 167. «دنيا پس از سرکشی به ما روي می‌کند همانند مادّه‌شتري بدخو که به بچّه‌اش مهربان گردد؛ و پس از آن، آيه را خواند».

[3]. نور، 55.

[4]. نمل، 82.

[5]. قمی، تفسیر، ج2، ص130؛ فیض کاشانی، تفسیرالصافی، ج4، ص74؛ بحرانی، البرهان، ج4، ص228.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: