وریز وجوهات
بحر عرفان عید میلاد امام عسکری است آن که شمس آسمانِ سروری است   آنکه بعد از حضرت هادی به حق متکی بر متّکای رهبری است   نام نیکویش حَسن، خُلقش حَسن پای تا سر حُسن و نیکو منظری است   الامام بن الامام بن...
يكشنبه: 17/آذر/1398 (الأحد: 10/ربيع الثاني/1441)

وظايف مدّاحان اهل‌بيت(علیهم‌السلام)  

حقير، با كسب اجازه از عزيزان خودم، مدّاحان اهل‌بيت(علیهم‌السلام) ، در اين مجال اندك به مواردي كه بايد بدان توجه شود اشاره مي‌نمايم:

1. هدف مدّاحان بايد ترويج دين، نشر معارف، ذكر مصائب اهل‌بيت(علیهم‌السلام)  و كسب درجات معنوي و اجر و ثواب الهي باشد و در مقام معاملة اين كار عظيم و ثواب‌هاي بزرگ آن با امور مادّي نباشند و

 

بدانند كه خدمات مخلصانه‌اي را كه انجام مي‌دهند اگر با تمام دنيا هم معامله نمايند، مغبون مي‌شوند.

2. مطالبي را كه مي‌گوييد و هر سخني را كه در هر رابطه، حتّي تعريف از اشخاص بر زبان مي‌آوريد حقّ باشد و سعي كنيد زبانتان به باطل نرود و آية كريمة: ﴿مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ﴾[1] را مدّنظر قرار دهيد.

3. سعي شود اشعار مدايح و مراثي كه خوانده مي‌شود از جهت مضمون، معنويّت و پيام، بلند و عالي و برگرفته از هدايت‌هاي قرآني و روايي باشد و اشعار، ضعيف و متضمّن مضامين سست، خرافي و بي‌مصدر نباشد.

4. از اشعار اغراق‌آميز و غلوّگونه و شعارهاي غاليانه و اشعار به‌اصطلاح عرفاني و صوفيانه كه برخي عقايد باطله را القا مي‌نمايند بايد جدّاً پرهيز نمود.

5. بايد مدّاحي شعبه‌اي از تبليغات ديني و مدّاحان محترم واسطة رساندن معارف دين و پيام هاي ائمّه معصومين(علیهم‌السلام)  باشند. ازاين‌رو چاكران بااخلاص آستان مقدّس حسيني اوّلاً در تصحيح عقايد و ثانياً تهذيب اخلاق خود كوشش فراوان نمايند كه با سيما، سيره و عمل نيز بر تأثير مضاميني كه به شعر يا به نثر القا مي‌كنند بيفزايند و مصداق: اَلْمَوْعِظَةُ إِذَا خَرَجَتْ مِنْ قَلْبٍ وَقَعَتْ فِي قَلْبٍ[2] گردد.

 

6. بديهي است آنچه بيشتر، نهاد مدّاحي را مطرح كرده و سبب ظهور آن بوده و هست، مدح اهل‌بيت(علیهم‌السلام)  و به‌خصوص ذكر مصيبات آن بزرگواران و به ويژه مصائب حضرت سيّدالشّهدا‌(علیه‌السلام) است كه حتّي در مختصرترين صورت آن، موجب بهشت مي‌شود امّا مدّاحان گرامي بايد براي بيدار‌کردن مردم و رشد عقلاني و فكري آنها از اشعار بامعنا و معرفت‌بخش و پندآموز در ستايش، حمد و تذكر نعمت‌هاي الهي استفاده نمايند.

 

[1]. ق، 18. «سخني (از خير و شرّ) به زبان نياورده جز آنكه همان دم رقيب و عتيد نزد آن آماده‌اند».

[2]. چون اندرز از قلب بيرون آيد در دل مي‌نشيند.

موضوع: 
نويسنده: