وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ.   حادثه دردناک زلزله در بخش بزرگی از کشور ما و عراق، موجب تأسف و تأثر فراوان گردید. متأسفانه در این مصیبت غمبار تعداد...
جمعه: 3/آذر/1396 (الجمعة: 5/ربيع الأول/1439)

قرضت را ادا مي‌كنم

روزي آن حضرت‌(علیه‌السلام) براي عيادت و احوالپرسي اسامة بن زيد به منزل او رفت.

اسامه ناله مي‌كرد و از غمناكي خود مي‌گفت.

فرمود: «برادر چه غمي داري؟».

عرض كرد: «قرضي دارم كه شصت هزار درهم است».

امام‌حسين‌(علیه‌السلام) فرمود: «آن بر عهده من است».

اسامه گفت: «مي‏ترسم بميرم و قرضم ادا نشده باشد».

فرمود: «نمي‏ميري تا من آن را ادا كنم».

ايشان آن قرض را پيش از مرگ او ادا كرد.[1]

 

 

[1]. ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابي‌طالب، ج4، ص65؛ محدّث نوري، مستدرک‌الوسائل، ج13، ص436؛ علایلي، سموالمعني، ص151 ـ 152.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: