وریز وجوهات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ  الأنبِیَاءِ  و المُرسَلینَ  أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ  و عَلَی آله الطَّیِّبِینَ سِیَّمَا  بَقیَّهِ...
جمعه: 3/آذر/1396 (الجمعة: 5/ربيع الأول/1439)

عزم حسيني

امام‌حسين‌(علیه‌السلام) در اينجا نيز مانند جدّ و پدرش از تمام كساني كه براي حقّ و به نام عدل قيام كردند برنده ميدان بود، و وقتي با همه نوع خطري مواجه شد و هرگونه اسبابي كه ديگران را ناچار به تسليم مي‏ساخت فراهم گشت، فرمود:

«لَا وَاللهِ لَا اُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ، وَلَا أَفِرُّ فِرَارَ الْعَبِيدِ يَا عِبَادَ اللهِ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ. أَعُوذُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مَتَكَبِّرٍ لاَ يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ»؛[1]

«نه، به خدا سوگند! به خواري دست در دست شما نمي‏گذارم و چون بندگان از جهاد فرار نمي‏كنم. اي بندگان خدا! من پناه مي‏برم به پروردگار خودم و پروردگار شما از اينكه مرا سنگ‌باران كنيد، و پناه مي‏برم به خدا از هر متكبري كه ايمان به روز قيامت ندارد».

 

و نيز فرمود:

«ثُمَّ، (أَيْمُ اللهِ)، لَا تَلْبِثُونَ بَعْدَهَا إِلَّا كَرَيْثِ مَا يُرْكَبُ الْفَرَسُ حَتَّی تَدُورَ بِكُمْ دَوْرَ الرَّحَى، وَتَقْلُقُونَ بِكُمْ قَلَقَ الْمِحْوَرِ عَهْدٌ عَهِدَهُ إِلَى أَبِي عَنْ جَدِّي. «فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ، وَشُرَكَائَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُونَ. إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ»؛[2]

«به خدا سوگند! بعد از من درنگ مكنيد مگر به مقداري كه كسي بر اسب نشيند، تا روزگار بر شما چون آسياب گردد و چون محور، مضطرب شويد؛ عهدي است كه پدرم از جدّم مرا به آن خبر داده است. پس شما كار خود را فراهم كنيد و همكارانتان را گرد آوريد و بر من بتازيد و مرا مهلت ندهيد، من بر خدايي كه پروردگار من و شماست توكّل كرده‏ام، هيچ جنبنده‏اي نيست مگر آنكه ناصيه او به دست خداست، به‌درستي‌كه پروردگار ‌من بر صراط‌ مستقيم است».

 

[1]. طبري، تاريخ، ج4، ص323؛ مفيد، الارشاد، ج2، ص98؛ طبرسي، اعلام‌الوري، ج1، ص459؛ مجلسي، بحارالانوار، ج45، ص7؛ علایلي، سموالمعني، ص117.

[2]. اشاره به آيه 71 سوره يونس و آيه 56 سوره هود؛ ابن‌نما حلي، مثيرالاحزان، ص40 – 41؛ ابن‌طاووس، اللهوف، ص59 – 60.

نويسنده: 
کليد واژه: