وریز وجوهات
اشاره: 27 شهریورماه در روزشمار جمهوری اسلامی ایران به نام روز شعر و ادب فارسی نامگذاری شده است. نامیدن این روز به این عنوان، نشان از اهمّیّت شعر و ادب و نقش عظیم آن در جهت‌دهی تاریخ دارد. نظر به این اهمّیّت، یادداشت حضرت آیت الله العظمی صافی...
دوشنبه: 3 / 07 / 1396 ( )

عظمت در مردانگي

در اين عظمت نيز امام‌حسين‌(علیه‌السلام) مقامي عجيب و سخت شگفت‏انگيز

 

داشت و مردانگي در وجود او به حدّ اكمل نمايش يافت. شايد برجسته‏ترين موارد ظهور مردانگيِ آن حضرت، زماني بود كه سپاه كفرپيشه، او و اصحابش را تيرباران نمودند. امام‌حسين‌(علیه‌السلام) برخاست نگاهي به آن تيرها و نگاهي به اصحاب كرد؛ سپس فرمود:

«قُومُوا رَحِمَكُمُ اللهُ إِلَی الْمَوْتِ الَّذِي لَابُدَّ مِنْهُ فَإِنَّ هَذِهِ السَّهَامَ رُسُلُ الْقَوْمِ إِلَيْكُمْ»؛

«برخيزيد! خدا شما را رحمت كند، و از مرگي كه چاره‏اي از آن نيست پيشواز نماييد، اينك اين تيرها فرستاده‏هاي اين مردم به‌سوي شمايند».

فَاقْتَتَلُوا سَاعَةً مِنَ النَّهَارِ حَمْلَةً وَحَمْلَةً حَتَّى قُتِلَ مِنْ أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ(عليه‌السلام)جَمَاعَةٌ.
قَالَ: فَعِنْدَهَا ضَرَبَ الْحُسَيْنُ‌(علیه‌السلام) بِيَدِهِ إِلَى لِحْيَتِهِ وَجَعَلَ يَقُولُ‏:

اصحاب برخاستند و ساعتي را با آنها نبرد كردند تا جمعي از آنان به شهادت رسيدند. در اين هنگام امام‌حسين(علیه‌السلام)، دست بر محاسن شريف زد و فرمود:

«إِشْتَدَّ غَضَبُ اللهِ عَلَى الْيَهُودِ إِذْ جَعَلُوا لَهُ وَلَداً، وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ عَلَى النَّصَارَى إِذْ جَعَلُوهُ ثَالِثَ ثَلاَثَةٍ، وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ عَلَى الْمَجُوسِ إِذْ عَبَدُوا الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دُونَهُ، وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ عَلَى قَوْمٍ اتَّفَقَتْ كَلِمَتُهُمْ عَلَی قَتْلِ ابْنِ
 
بِنْتِ نَبِيِّهِمْ، أَمَا وَاللهِ لَا اُجيبُهُمْ إِلَى شَيْءٍ مِمَّا يُرِيدُونَ حَتَّى ألْقَى اللهَ وَأَنَا مُخَضَّبٌ بِدَمِي».[1]

«خشم خدا بر يهود شدّت يافت وقتي براي او فرزندي قرار دادند، و غضب خدا بر نصارا سخت شد وقتي او را ثالث ثلاثه خواندند، و غضب خدا بر مجوس سخت شد وقتي آفتاب و ماه را به جاي خدا پرستيدند، و خشم خدا شدّت يافت بر قومي كه هم‌كلام و متّفق براي كشتن پسر دختر پيغمبر خودشان شدند، به خدا آنها را به آنچه مي‏خواهند جواب نمي‏دهم تا اينكه خدا را ملاقات كنم درحالي‌كه به خون خود خضاب شده باشم».

جمله‌‏اي كه از مردانگي امام‌حسين‌(علیه‌السلام) هراس‌انگيز است اين است كه فرمود:

«قُومُوا رَحِمَكُمُ اللهُ إِلَی الْمَوْتِ...
أَمَا وَاللهِ لَا اُجِيبُهُمْ».

اين دو جمله با كمال وضوح، مردانگي امام‌حسين‌(علیه‌السلام) را آشكار مي‌سازد كه در چنان موقف مهيب و وحشتناكي هيچ‌گونه بيم و هراس، شكست و خودباختگي بر وجود او مستولي نگشت؛ اصحاب را به استقبال از مرگ دعوت فرمود مانند آنكه آنها را بر خوان لذيذترين غذاها بخواند.

 

و به حقّ هم آن مرگي كه امام‌حسين‌(علیه‌السلام) به آن دعوت مي‏كرد، لذّت‌بخش بود؛ زيرا او مي‏خواست با باطل نبرد كند و برهان خداوند كه مبدأ او بود، در پيش چشمانش ترسيم شود و صداي خدا را كه صداي ضمير و وجدان پاك و ايمان سرشارش بود مي‏شنيد و ‏جز‏ اين‏ كلمات‏ چيزي ديگر ‏نمي‏ديد: ‏خدا، ‏پيغمبر ‏خدا، ‏قرآن ‏(كتاب خدا).

 

 

 

[1]. ابن‌طاوس، اللهوف، ص60 ـ 61؛ مجلسي، بحارالانوار، ج45، ص12؛ بحراني اصفهاني، عوالم‌العلوم، ص255؛ علایلي، سموالمعني، ص118.

نويسنده: 
کليد واژه: