وریز وجوهات
یکشنبه 12 ذی الحجة الحرام 1438(دوازدهم شهریور96) مسئول و اعضای بنیاد غدیر، با حضور در بیت مرجع عالیقدر آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف، با ایشان دیدار، و گزارشی از برنامه‌های جشن بزرگ غدیر، ارائه کردند. معظّم له نیز با تقدیر و تشکّر از...
دوشنبه: 3 / 07 / 1396 ( )

مصيبت سوم

صديقة صغري فرمود:

لَيَتَ‌ السَّمَاءَ طُبِقَتْ عَلَی الْأَرْضِ
 

 

وَلَيْتَ الْجِبَالَ تَدْکَدَکَتْ عَلَی السَّهْلِ[1]
 

 

 

اين، وقتي بود که امام‌حسين‌(علیه‌السلام) از اسب به روي خاک در افتاد و تن مبارکش در خاک و خون آغشته بود. عبدالله ‌بن ‌الحسن‘ که نگران بود و عمّ اکرم خود در آن ‌حال مي‌ديد، بي‌تابانه و مُدهشانه به جانب آن جناب دويد. امام‌حسين‌(علیه‌السلام) فرمود: «يَا اُخْتَاه! أَحْبِسِيهِ»؛ «اي خواهر! عبدالله را نگاه دار که در اين بيابان بلاانگيز نيايد و خود را هدف تير و تيغ نسازد».

 

زينب او را گرفت و هرچند در منع او شدّت کرد، به جایي نرسيد.

فَقَالَ عَبْدُ اللهِ: لَا وَاللهِ! لَا أُفَارِقُ عَمِّيِ. قوّت کرد و خود را از چنگ زينب رها ساخت و دوان‌دوان خود را به امام‌حسين‌(علیه‌السلام)  رسانيد.

 در اين وقت ابن‌کعب ـ عليه‌اللّعنه ـ خواست تيغ خود را بر امام‌حسين‌(علیه‌السلام) فرود آورد.

فَقَالَ لَهُ: وَيْلَكَ يَا بْنَ الْخَبِيثَة! أَ تَقْتُلُ عَمِّي؛ عبدالله گفت: اي پسر زانيه! آيا مي‌خواهي عمّ مرا بکشي.

 دست کوچک خود را وقايه و سپر عمّ بزرگوار نمود. شمشير آن ملعون، دست مبارکش را قطع نمود، چنان‌که با پوست آويخته گشت. پس فرياد برداشت که يا امّاه! امام‌حسين‌(علیه‌السلام) او را گرفت و بر سينه خود چسبانيد، وَقَالَ: «يَا ابْنَ أَخِي! اِصْبِرْ عَلَی مَا نَزَلَ بِكَ وَاحْتَسِبْ فِي ذَلِكَ الْخَيْر فَإِنَّ‌ اللهَ يَلْحَقُكَ بِآبَائِكَ الصَّالِحِينَ».[2]

در همين‌ ‌وقت، حرمله ملعون همچناني ‌که عبدالله در کنار امام‌حسين‌(علیه‌السلام) بود خدنگي به‌سوي او روانه کرد و آن تير بر مقتل عبدالله آمده و درگذشت.

پس آن‌سان ظالمي تيري رها کرد

ندانم شاه را چون گشت احوال
چرا صافي نشد زين درد و ماتم
 

 

که اندر مقتل شه‌زاده جا کرد
که اينجا، عقل مات و نطق شد لال
بسيط خاک، جاي چرخ اعظم؟
 

 
 

[1]. ابن‌طاووس، اللهوف، ص73؛ مجلسي، بحارالانوار، ج45، ص54. «ای کاش آسمان بر زمین می‌چسبید و ای کاش کوه‌ها بر دشت‌ها خرد می‌شد».

[2]. طبري، تاريخ، ج4، ص344؛ مفيد، الارشاد، ج2، ص110؛ ابن‌نما حلي، مثیر‌الاحزان، ص55 ـ 56.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: