وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم «وَ مَا رَمَيتَ إذ رَمَيتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمي» سپاس بي حدّ و حصر، خداوند متعال را سزاست که با فضل خود، و عنايات خاصّه حضرت ولي عصر عجّل الله تعالي فرجه الشريف، سپاه اسلام را بر سپاه کفر و سپاه ضدّ بشريت، پيروز نمود؛ دشمن...
جمعه: 3/آذر/1396 (الجمعة: 5/ربيع الأول/1439)

مصيبت چهارم

وقتي که امام‌حسين(ع)، پسر ناکام خود را ديد که با بدن پاره‌پاره و فرق شکافته و لب‌هاي خشکيده در ميان خاک و خون افتاده و مشغول جان‌دادن است، بي‌اختيار چنان صيحه برکشيد و فريادي برآورد که دوست و دشمن به حال او گريستند.

پس خود را از اسب در انداخت وَوَضَعَ خَدَّهُ عَلَی خَدِّه؛ از شدّت بي‌تابي، روي مبارک بر عارض چون ماه علي گذاشت و شمس و قمر را به هم تلاقي داد. راوي مي‌گويد: طولي نکشيد که امام‌حسين‌(علیه‌السلام) روي خود را برداشت و خون فرق علي بر روي مبارکش جاري بود؛

يقين شد صافي آن‌سان حالت شاه
 

 

که اشکش شد بماهي آه بر ماه
 

 
موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: