وریز وجوهات
به مناسبت ایام جانسوز اربعین حسینی (علیه السلام) و رحلت پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله)، شهادت امام حسن مجتبی و شهادت امام رضا (علیهماالسلام)، مجلس عزاداری و سوگواری با حضور علماء، فضلا، هئات مذهبی و شیفتگان خاندان عصمت و طهارت (علیهم السلام...
شنبه: 4/آذر/1396 (السبت: 6/ربيع الأول/1439)

مصيبت ششم

آن‌وقتي که بدن مبارک علي‌ بن الحسين‌‘ از کثرت زخم و سيلان خون، سستي گرفته بود. ملعوني فرصتي به ‌دست آورد. شمشيري بر فرق همايونش فرود آورد که به آن ضربت، زخمي گران يافت و ساير لشکر جری شدند؛ از چهار طرف او را هدف و نشانة‌ تير و شمشير ساختند، چنان‌که يک‌باره توانایي از علي برفت. ناچار دست در گردن اسب درآورد و فرو خفت، عنان اسب را رها کرد، اسب از اين‌سوي و آن‌سوي مي‌تاخت و به هر سواري که مي‌رسيد، زخمي بر بدن مبارکش مي‌زدند. فَقَطَّعُوهُ بِسُيُوفِهِمْ إِرْباً إِرْباً؛ بدن مطهّرش را با شمشير، قطعه‌قطعه و پاره‌پاره کردند. پس از اسب افتاد؛ فَنَادَی: يَا أَبَتَاه! هَذَا جَدِّي رَسُولُ اللهِ قَد سَقَانِي بِکَأْسِهِ الْأَوْفَى.

چون امام‌حسين‌(علیه‌السلام) بانگ فرزند ناکام را شنيد، صيحه از پردة جگر برکشيد و فرمود: «قَتَلَ اللهُ قَوْماً قَتَلُوكَ»؛[1]

گفت: اي جان پدر روحي فداک

 

باد بر دنيا پس از مرگ تو خاک

 
 

[1]. مجلسي، بحارالانوار، ج45، ص44؛ بحراني اصفهاني، عوالم‌العلوم، ص286 ـ 287.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: