وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم قال الإمام الصادق عليه السلام: «مَن قَال فينا بَيتَ شعر بَني اللهُ له بَيتاً في الجنة» السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعُ للهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْحَسَنِ وَ...
جمعه: 27/مهر/1397 (الجمعة: 8/صفر/1440)

پاداش استقامت در عصر غيبت

در اين عصر غيبت، مردمان ثابت‌الايمان، ثواب كساني را دارند كه در پيش روي رسول اعظم اسلام(ص)، با شمشير، جهاد مي‌نمودند و

 

به‌قدري بلند‌پايه هستند كه پيغمبر اكرم(ص)، ايشان را برادر خود خوانده و به ديدارشان برحسب احاديث، اظهار اشتياق فرموده است.[1]

مؤمنان به غيبت و حزب‌الله، منتظران حقيقي ظهور و حكومت جهاني اسلام‌اند كه در احاديث شريفه فرموده‌اند:

«اُولَئِكَ هُمُ الْمُخْلِصُونَ حَقًّا وَشِيعَتُنَا صِدْقاً وَالدُّعَاةُ إِلَى دِينِ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ سِرّاً وَجَهْراً»؛[2]
طُوبَی لِلصَّابِرِینَ فِي غَیْبَتِهِ، طُوبَی لِلْمُقِیمِینَ عَلَی مَحَجَّتِهِمْ اُولَئِكَ وَصَفَهُمُ اللهُ فِي کِتَابِهِ وَقَالَ: ﴿الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ﴾[3]  وَقَالَ: ﴿أُوْلَئِكَ حِزْبُ اللهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ﴾[4]».[5]

 

و برحسب حديث شريف:

«اَلْمُنْتَظِرُ لِأَمْرِنَا كَالْمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ».[6]

مانند كسي هستند كه در راه خدا به خون خود غلتيده باشد.

اينها همه فضايل شما شيعيان، زنان و مردان منتظر و متعهّد و ملتزم به احكام و وفادار به امام‌زمان‌(علیه‌السلام) است؛ به‌هوش باشيد و از اين فضايل، پاسداري كنيد.

مبادا تحت‌تأثير تلقينات سوء و الفاظ فريبنده، مثل رفع تبعيض جنسي يا حكومت ملّي و مردمي، تسليم خود را به احكام الهي از دست بدهيد يا از تحت حكومت الله و حكومت قرآن و امام‌زمان‌(علیه‌السلام) خارج شويد.

حقوق بشر و حقوق انسان‌ها و مرد و زن همان است كه خداي بشر، خداي زن و مرد، معيّن فرموده است؛ غير از آن، ‌همه ضلالت، گمراهي، فساد و تباهي و سير به‌سوي زندگي حيواني است.

هر زن و مرد و پير و جوان كه هركدام از احكام خدا را قبول نداشته باشد يا چون آن احکام، مخالف فرهنگ بي‌بندوبار غرب است، آنها را مناسب وضع زمان نداند، ايمانش مخدوش مي‌شود و به همين دليل در احاديث شريفه وارد است كه: «در عصر غيبت، شخص مؤمن در حال ايمان، صبح مي‌كند و شب مي‌كند درحالي‌كه از دين خارج شده است».[7]

 


[1]. صفار، بصائرالدرجات، ص104؛ مجلسی، بحارالانوار، ج52، ص123 – 124.

[2]. صدوق، کمال‌الدین، ص320؛ طبرسی، الاحتجاج، ج2، ص50، بحرانی،‌مدینة‌ معاجز الائمة الاثنی‌عشر(علیه‌السلام)، ج4، ص320؛ مجلسی، بحارالانوار، ج36، ص387. «به تحقيق ايشان مخلص بوده و از سر صدق و صفا شيعه ما و دعوت‌كنندگان به دين خدا در آشكار و نهان هستند».

[3]. بقره، 3.

[4]. مجادله، 22.

[5]. خزاز قمی، کفایة‌الاثر، ص60؛ مجلسی، بحارالانوار، ج36، ص306؛ قندوزی، ینابیع‌الموده، ج3، ص285؛ صافی گلپایگانی، منتخب‌الاثر، ج2، ص198 – 199. «خوشا به حال صابران در غيب او؛ خوشا به حال پرهيزکاران در طريقت‌شان؛ همان‌ها که خداوند آنان را در کتاب خويش اين‌گونه وصف فرموده است: «کساني که به جهان غيبت ايمان آوردند» و فرمود: « آنان حزب‌الله‌اند؛ آگاه باشيد که به‌راستي حزب‌الله، رستگارانند».

[6]. صدوق، الخصال، ص625؛ همو، کمال‌الدين، ص645؛ ابن‌شعبه حرانی، تحف‌العقول، ص115؛ فیض کاشانی، الوافی، ج2، ص422 – 423؛ مجلسی، بحارالانوار، ج10، ص104؛ ج52، ص123؛ ج65، ص61. «كسي كه منتظر امر ما باشد، مانند آن است كه در راه خدا به خون خود غلتان است».

[7]. ابن‌حماد، الفتن، ص15، 23، 95؛ احمد بن حنبل، مسند، ج2، ص372، ص390 – 391، 523؛ ج3، ص453؛ ج4، ص277، 408، 416؛ ترمذی، سنن، ج3، ص330 – 331؛ ابو‌یعلی، موصلی، مسند، ج7، ص252؛ ج11، ص396؛ طبرانی، ‌المعجم‌الاوسط، ج2، ص380 – 3881؛ ج3، ص49، 156؛ ج5، ص29؛ هیثمی، مجمع‌الزوائد، ج7، ص281، 301، 304، 308 – 309.

موضوع: 
نويسنده: