وریز وجوهات
 آیة الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف: فرصت خدمتگزاری به آستان مقدّس و نورانی حضرت امام علی بن موسی الرضا علیهماالسلام را قدر بدانید./نسبت به احیا و حفظ موقوفات آستان قدس بر طبق نیّات واقفین، اهتمام نمایید.  عصر روز  ٨...
چهارشنبه: 4/ارد/1398 (الأربعاء: 18/شعبان/1440)

ويژگی‌های عالم خلقت

جهاني كه هر بخش كوچك و بزرگ، هر موجود مرئي و نامرئي، هر انسان و حيوان، هر درخت و برگ درخت، هر شكوفه و ميوه، سنگ و سنگ‌ريزه، هر كوه و معدن، اقيانوس، دريا و رودخانه و هر جاندار دريايي، آسماني و زميني آن، خود جهاني بزرگ و حاوي خوّاص، عجايب و آيات بسيار است.

در چنين جهاني كه قلم بشر از توصيف واقعي آن ناتوان است و شمار و عدد حروف و كلمات بي‌حدّوحصر آن را، كه كتاب تكوين و

 

كتاب خلقت است، خالق قادر عالم چنين توصيف فرموده است:

﴿قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَاداً لِكَلِمَاتِ رَبّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَداً﴾[1]

 

[1]. كهف، 109. «بگو، اگر دريا براي [نوشتن] كلمات پروردگارم، مركّب باشد، بي‌شك آن دريا، پيش از به پايان رسيدن كلمات پروردگارم، به پايان مي‌رسد، ولو آنكه مددي همانند آن به ميان آوريم».

موضوع: 
نويسنده: