وریز وجوهات
دهه‌ی اول ماه مبارک رمضان: - نماز ظهر به امامت آیت الله صلواتی. - سخنران بعد از نماز ظهر: حجة الاسلام صادقی واعظ.     دهه‌ی دوم و سوم ماه مبارک رمضان:‌ - نماز ظهر به امامت آیت الله صلواتی. - سخنران بعد از...
يكشنبه: 6/خرد/1397 (الأحد: 12/رمضان/1439)

توجّه به صفت علم و قدرت الهی

يکي از عقايد اصليه که بر اساس آن عقايد مهمّ ديگر، مقبول و ثابت است عقيده به علم و قدرت نامحدود خداوند متعال - جلّت قدرته وحکمته - است. صفت علم و قدرت خداوند در تمام ماسوا، و مخلوقات و کائنات زميني و آسماني و اجزا و اعضاي عالم ظهور دارد و حتّي آياتي که در بخشي از وجودي واحد مثل يک درخت يا حيوان يا انسان وجود دارد غير قابل احصاست و هرکدام، موضوع علم و فنّ خاصّي است که دانشمندان در آن مطالعه و تحقيق مي‌نمايند، همة اين

 

کائنات، آيات و کلمات الهيه هستند که بر آنها در آياتي مثل:

﴿إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِاُولِي الْألْبَابِ﴾[1]
 وَقَوْلُهُ تَعَالَی:
﴿وَكَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ﴾[2]
وَقَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ:
﴿وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ﴾[3]
وَقَوْلُهُ تَعَالَی:
﴿قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَاداً لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَداً﴾[4]

 

وَقَوْلُهُ عَزَّ اسْمُهُ:
﴿وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ * وَفِي أَنْفُسِكُمْ﴾[5]
وَقَوْلُهُ تَعَالَی:
﴿سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ﴾[6]

اشاره شده است که نه تنها در همه بلکه بسا در يک واحد آنها که با چشم غيرمسلّح غير قابل رؤيت‌اند آيات بسيار باشد، دلايل علم و حکمت و قدرت حقّ هستند و زبان و بيان از توصيف آن، عاجز است و همان‌گونه که با قدرت غيرمحدود خداوند، امکان وجود هزاران منظومه‌ و حوزه‌هاي ديگر غير از آنچه تا به حال کشف شده ثابت است، امکان و تحقّق عالم غيب و بهشت و جهنّم و عرش و کرسي و عالم برزخ و قيامت و ملائکه و معجزات انبيا مثل قلب عصا به اژدها يا خروج ناقه از سنگ و احياي موتي و معراج، همه بر اصل محکم ﴿إِنَّ اللّٰهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ[7] ثابت است.

 

 

[1]. آل عمران، 190. «به‌راستي‌که در آفرينش آسمان‌ها و زمين و اختلاف شب و روز، نشانه‌هايي براي صاحبان بصيرت است».

[2]. يوسف، 105. «و چه بسيار نشانة خداوند در آسمان‌ها و زمين که آنان بر آن مي‌گذرند درحالي‌که از آن روي گردانند».

[3]. لقمان، 27. «و اگر همة درختان زمين، قلم شوند و دريا بر آن مرکّب شود و هفت درياچه به آن افزوده شود کلمات خداوند پايان نمي‌پذيرد».

[4]. کهف، 109. «بگو، اگر دريا براي [ نوشتن ] كلمات پروردگارم، مركّب باشد، بي‌شك آن دريا، پيش از به پايان رسيدن كلمات پروردگارم، به پايان مي‌رسد، ولو آنكه مددي همانند آن به ميان آوريم».

[5]. ذاريات، 20 – 21. «و در زمين و جان‌هايتان نشانه‌هايي براي جويندگان يقين‌ است».

[6]. فصّلت، 53. «به‌زودي نشانه‌هايمان را در اطراف جهان و در جان‌هايشان به آنان نشان خواهيم داد تا برايشان آشکار گردد که او حقّ است».

[7]. بقره، 20. «به‌راستي‌که خداوند بر هر چيزي تواناست».

موضوع: 
نويسنده: