وریز وجوهات
جهت ملاقات و تفقد ازاساتید و طلاب حوزه های علمیه و ملاقات با شیعیان هندوستان طبق رویه سنواتی هیاتی از طرف دفتر مرجع عالیقدر حضرت ایت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله العالی روز سه شنبه چهارم خرداد عازم کشورهندوستان گردید.این هیات ضمن بازدید ازحوزه...
يكشنبه: 30/تير/1398 (الأحد: 18/ذو القعدة/1440)

دعا و تضرّع به درگاه الهی رمز برتری پیامبران و امامان(علیهم‌السلام)

شخص اول ممكنات، حضرت خاتم‌الانبيا(ص) و اهل‌بيت آن حضرت - صلوات الله عليهم اجمعين - در اين احساس فقر و نياز به خداي بي‌نياز بالاترين درجات را حائز بودند و رمز اشرفيّت و برتري آنها بر همه حتّي ملائكه مقرّب همين درك و احساس است. الذّ لذائذ براي آن بزرگواران جلوس بر بساط عبوديّت و اظهار فقر به درگاه الهي وعرض نيايش و نياز و طلب حاجات و دعا است كه حضوري براي انسان بالاتر از آن نيست بلكه حضور و لقا و اتصال به عالم غيب و غيبِ عالم، همه همين و در همين است و مقامات و درجات معنوي و اصطفا و اجتبا به اين حاصل مي‌شود. از آية شريفه‌اي كه تلاوت شد اين معناي بالا و بلند استفاده مي‌شود كه دعا و درخواست و طلب حاجت عين عبادت و عبوديّت و پرستش است و ترك دعا و نيايش، استكبار از پرستش و عبادت و هاوية سقوط است و چنان‌كه در حديث شريف است:

«الدُّعَاءُ مُخُّ‌ الْعِبَادَةِ»[1]

خواندن خدا و «يا الله» و «يا رزاق» و «يا شافي» و «يا غفّار» و ... گفتن اصل نيايش و مغز پرستش است. اين حال توجّه به خدا چنان‌كه در قرآن مجيد به آن اشاره شده است در حال بروز حوادث و نزول بليّات و شدائد كه انسان از همه وسايل نجات نااميد مي‌شود و براي كساني كه غافل از اين معاني هستند نيز حاصل مي‌شود.

 

قَالَ اللهُ تَعَالَی: ﴿وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَاء عَرِيضٍ﴾[2]

اين معنا را برحسب روايت، حضرت كشّاف حقائق، امام‌صادق‌(علیه‌السلام) در جواب شخصي كه از آن حضرت دربارة خدا سؤال نمود بيان فرمودند:

«هَلْ رَكِبْتَ سَفِينَةً قَطُّ؟».

«آيا تاكنون سوار كشتي شده‌اي»؟

ـ سائل: بلي سوار شده‌ام.

ـ امام(علیه‌السلام)‌: «آيا اتفاق افتاده است كه كشتي‌اي كه بر آن سوار بودي شكسته شده باشد و هيچ وسيلة ظاهري براي نجات تو نباشد و در معرض خطر قطعي گرفتار باشي؟».

ـ سائل: اتفاق افتاده است.

ـ امام(علیه‌السلام): «آيا در اين حال هولناك، خطرناك دل تو متوجّه شده است كه كسي هست كه قادر بر نجات از اين خطر و هلاكت باشد؟».

ـ سائل: بلي همين‌گونه شده است.

امام(علیه‌السلام): «آن‌كس، خداوند متعال است كه توانا بر نجات‌دادن است هنگامي كه نجات‌دهنده‌اي نيست و فريادرس است هنگامي كه فريادرسي نيست».

 

خداوندی كه بی‌قرين و عديل است
اگر از شبهه دل را پاک سازی
اگر افتی به دام ابتلايی
ندارد چون خرد در او تأمل
 

 

وجود او نه محتاج دليل است
در اثباتش ز برهان بی‌نيازی
به جز او از كه می‌خواهی رهايی؟
چرا افتی پی دور و تسلسل؟
 

 
 

[1]. راوندی، الدعوات، ص18؛ ديلمی، ارشاد‌القلوب، ج1، ص148؛ مجلسی، بحارالانوار، ج90، ص300. «دعا مغز عبادت است».

[2]. فصلت، 51. «و هرگاه به انسان (غافل و بی‌خبر) نعمت دهیم، روی می‌گرداند و با حال تکبّر از حق دور می‌شود؛ و هرگاه مختصر ناراحتی به او رسد، تقاضای فراوان و مستمر (برای برطرف‌شدن) آن دارد».

موضوع: 
نويسنده: