وریز وجوهات
روز یکشنبه 17 جمادی الأولی 1439 هـ.ق، مدیرکل و معاونان کمیته امداد استان قم با حضور در بیت مرجع عالیقدر آیة الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف، از توصیه‌های معظّم‌له بهره‌مند شدند. در ابتدای این دیدار، آقای میر شکار مدیر کل کمیته امداد استان...
چهارشنبه: 2/اسف/1396 (الأربعاء: 5/جمادى الآخر/1439)

3ـ  آيه مباهله

﴿فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَی الْكَاذِبِينَ﴾.[1]

ازجمله آياتي كه بر فضيلت و بلندي رتبه و مقام سيدالشهدا‌(علیه‌السلام)  به‌اتّفاق مسلمانان گويا و ناطق است آيه مباهله است.

از مظاهر و دلائل قوّت ايمان پيغمبر‌(ص)  به رسالتش داستان مباهله است، زيرا پيشنهاد مباهله ازطرف آن حضرت اگر مؤمن به دعوت خود نبود، يك انتحار واقعي و دادن سند بطلان دعوت به دست دشمن بود چون حال از دو قسم بيرون نبود، يا نفرين نصاراي نجران در حقّ آن جناب مستجاب مي‎شد، و يا آنكه نه نفرين نصاري و نه نفرين پيغمبر‌(ص)  به آنها مستجاب مي‎گشت؛ كه در هر دو صورت بطلان ادّعاي آن حضرت آشكار مي‎گشت، و هيچ خردمندي كه مدّعي نبوّت باشد، چنين پيشنهادي نداده و سند بطلان دعواي خود را به دست مردم نخواهد داد مگر آنكه صددرصد اطمينان به استجابت دعاي خود و هلاكت دشمن داشته باشد، و پيغمبر اكرم‌(ص)  چون يقين جزمي به صحّت رسالت و استجابت دعاي خود و نابودي دشمن در صورت مباهله داشت با كمال شجاعت و صراحت پيشنهاد مباهله داد.

شركت دادن علي و حسن و حسين و فاطمه زهرا(علیهم‌السلام) در مباهله كه به تعيين و امر خداوند بود نيز، دليل بر اين است كه اين چهار نور مقدّس كه با پيغمبر‌(ص)

 

  در مباهله حاضر شدند، شايسته‎ترين و گرامي‎ترين خلق در نزد خدا، و عزيزترين همه در نزد پيغمبر خدا بوده‎اند.

آيه مباهله اعلان جلالت مقام، و تقرّب خاصّ آنها به خداوند متعال است. پس اين فضيلت براي امام‌حسين‌(علیه‌السلام)  از فضايل بسيار بزرگي است كه در چنين مراسم بااهميت و تاريخي، همكار و همراه پيغمبر شود، و از ميان تمام امّت از صغير و كبير و زن و مرد، او و پدر و مادر و برادرش را خدا انتخاب نمايد.

جريان مباهله را مفسّرين بزرگ و محدّثين و مورّخين در كتاب‌هاي تفسير و حديث و تاريخ نقل كرده‎اند، و از اينكه مصادر و مدارك آن را نشان بدهيم بي‎نيازيم. اما درعين‌حال چندين كتاب را نام مي‎بريم تا هركس خواست مراجعه نمايد:

تفسير طبري؛ تفسير بيضاوي؛ تفسير نيشابوري؛ الكشّاف زمخشري؛ الدّرالمنثور سيوطي؛ اسباب‌النزول واحدي؛ الاكليل سيوطي؛ مصابيح‌السنّه بغوي؛ سنن ترمذي و كتب ديگر.

 

 

[1]. آل‌عمران، 61. «پس هركس با تو درباره عيسي در مقام محاجّه (و مجادله) برآيد، بعد از آنكه (به وحي خدا به احوال او) آگاهي يافتي، به او بگو: بياييد ما و شما با فرزندان و زنان خود به مباهله برخيزيم و در دعا و التجا به درگاه خدا اصرار كنيم تا دروغ‌گويان (و كافران) را به لعن و عذاب خدا گرفتار سازيم».

نويسنده: 
کليد واژه: