وریز وجوهات
امام جواد عليه السلام، در اخلاق كريمه و صفات پسنديده و علم، معرفت، دانش، زهد و تقوا، وارث اجداد بزرگوار و در عظمت و جلالت، زبانزد خاصّ و عام بود و شخصيّت‌هاي بزرگ علمي و ديني در برابر او خاضع و فروتن بودند. محدّثان بزرگ و علماي عاليقدر، افتخار كسب...
دوشنبه: 30 / 05 / 1396 ( )

1ـ حسين‌(علیه‌السلام) ، سيّد جوانان اهل بهشت

احمد بن حنبل در مسند، بيهقي در السّنن‌الکبری، طبراني در المعجم‌الاوسط و المعجم‌الکبير، ابن‌ماجه در سنن، سيوطي در الجامع‌الصّغير و الحاوی و الخصائص‌الكبری، ترمذي در سنن، حاكم نيشابوری در المستدرك، ابن‌حجرهيتمی در الصّواعق‌المحرقه، ابن‌عساكر در تاريخ ‌مدينة دمشق، ابن‌حجر عسقلاني در الاصابه، ابن‌عبدالبر در الاستيعاب، بغوي در مصابيح‌السنه، ابن‌اثير در اسدالغابه، حمويني شافعي در فرائدالسمطين، ابوسعيد در شرف‌النّبوه، محبّ طبري در ذخائرالعقبی، ابن‌سمّان در الموافقه، نسائي در خصائص ‌اميرالمؤمنين، ابونعيم در حليةالاولياء، خوارزمي در مقتل‌الحسين‌(علیه‌السلام) ، ابن‌عدي در الكامل، مناوي در كنوزالحقائق، و ديگران از پيامبر اعظم‌(ص)  در احاديثي روايت كرده‎اند كه فرمود:

«حسن و حسين دو آقای جوانان اهل بهشتند».

اين احاديث به سندهاي متعدّد از جمعي از صحابه مثل اميرالمؤمنين علي‌(علیه‌السلام) ، ابن‌مسعود، حذيفه، جابر، ابوبكر، عمر، عبداللّه بن عمر، قرّه، مالك بن ‌حويرث، بريده، ابو‌سعيد خدري، ابوهريره، اسامه، براء و اَنَس روايت شده و از مجموع آنها استفاده مي‎شود كه پيغمبر‌(ص)  مكرّر حسن و حسين را به اين صفت معرّفي فرموده، و صدور اين لفظ كه:

«اَلْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ»؛[1]

 

از آن حضرت متواتر و مسلّم و در ميان مسلمانان معروف و مشهور بوده است.

متن اكثر احاديث اين است كه «اَلْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ سَيِّدا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ» و ترجمه متن بعضي ديگر اين است كه فرمود: «فرشته‎اي از آسمان كه مرا زيارت نكرده بود از خدا براي زيارت من اذن خواست، پس به من خبر داد و مژده داد كه دخترم فاطمه، سيّده زنان امّت من است و اينكه حسن و حسين هر دو آقاي جوانان اهل بهشتند»:

«وَ إِنَّ حَسَناً وَحُسَيْناً سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ».

و در بعضي روايات اين جمله نيز مذكور است:

«وَأَبُو هُمَا خَيْرٌ مِنْهُمَا»؛[2]

«و پدرشان از آنها بهتر است».

و در بعضی طرق آن فضايل ديگري نيز از اهل‌بيت(علیهم‌السلام) بيان شده است.[3]

 

[1]. «حسن و حسين هر دو آقاي جوانان اهل بهشتند».

.[2] ابن‌حجر هیتمی، الصّواعق‌المحرقه، ص191.

[3]. ابن‌ماجه قزوینی، سنن، ج1، ص44؛ ترمذي، سنن، ج5، ص321، 326؛ نسائی، خصائص امیرالمؤمنین، ص117 ـ 118، 123 ـ 124؛ ابونعیم اصفهانی، حليةالاولياء، ج5، ص71؛ ابن‌عبدالبر، الاستيعاب، ج1، ص391؛ خوارزمي، مقتل‌الحسین(علیه‌السلام)، ج1، ص92، فصل 6؛ بغوی، مصابيح‌السنه، ج2، ص459؛ ابن‌طلحه شافعی، مطالب‌السّؤول، ص335، 376 ـ 378؛ طبری، ذخائرالعقبي، ص129؛ ابو‌الفداء، المختصر، ج‌1، ص284؛ حموینی، فرائدالسّمطين، ج1، ص35؛ زرندی، نظم دررالسّمطين، ص205؛ سیوطی، الجامع‌الصّغير، ج1، ص20؛ همو، الخصائص‌الكبري، ج‌2، ص395؛ همو، الحاوي، ج2، ص253؛ ابن‌حجر عسقلانی، الاصابه، ج6، ص252؛ ابن‌حجر هیتمی، الصواعق‌المحرقه، ص137، 187، 191.

نويسنده: