وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ.   حادثه دردناک زلزله در بخش بزرگی از کشور ما و عراق، موجب تأسف و تأثر فراوان گردید. متأسفانه در این مصیبت غمبار تعداد...
سه شنبه: 30/آبا/1396 (الثلاثاء: 2/ربيع الأول/1439)

7ـ دوستی حسين‌(علیه‌السلام)  واجب است

احاديث در وجوب دوستي و مودّت حسين‌(علیه‌السلام)  متواتر است.

ازجمله ابن‌‌حجر عسقلانی و ابوحاتم و محبّ طبري در حديثي از عبدالله بن عمر روايت كرده‎اند كه پيغمبر‌(ص)  فرمود:

«مَنْ أَحَبَّنِي فَلْيُحِبَّ هَذَيْنِ»؛

«هركس مرا دوست دارد بايد اين دو را (نيز) دوست بدارد».

ابن‌‌حجر عسقلانی گفته است: در معجم بغوي نيز حديثي نظير اين حديث از شدّاد بن هاد روايت شده است.[1]

دولابي و احمد بن حنبل از يعلي بن مرّه روايت كرده‎اند كه حسن و حسين(علیهما‌السلام) آمدند به‌سوي پيغمبر‌(ص)  درحالي‌كه از يكديگر در تشرُّف به محضر جدّ بزرگوار خود پيشي مي‎جستند. يكي از ايشان پيش از ديگري رسيد، پيغمبر‌(علیه‌السلام)  دست به گردنش انداخت و او را به سينة خويش چسبانيد و بوسيد، و سپس آن يكي را بوسيد، آنگاه فرمود:

«إِنِّي اُحِبُّهُمَا فَأَحِبُّوهُمَا»؛[2]

«من ايشان را دوست مي‎دارم پس شما (نيز) دوست بداريد ايشان را».

 


[1]. ابن‌حجر عسقلانی، الاصابه، ج2، ص63؛ ر.ک: طبري، ذخائرالعقبي، ص123.

[2]. ر.ک: طبري، ذخائرالعقبي، ص123.

نويسنده: